[Προεκτάσεις] Μπάλα

Σε ένα γήπεδο στο οποίο η οικονομική κρίση έβαλε το τερέν και η κυβέρνηση τους προβολείς, ο Αλέξης Τσίπρας κατέβηκε να παίξει μεγάλη μπάλα σε δύο ημίχρονα: μια ομιλία και μια συνέντευξη Τύπου. Και για τα δυο τα εισιτήρια είχαν προπωληθεί από τη στιγμή που δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο κυβερνητικός μηχανισμός επιχείρησε προληπτικά να τον φιμώσει.

Οπως και αν το δει κανείς, πήρε τους βαθμούς που ήθελε στο συγκεκριμένο γήπεδο – κυρίως γιατί δεν έκανε κανένα επικοινωνιακό λάθος. Η ομιλία του στο Βελλίδειο ήταν καλοδουλεμένη. Στη συνέντευξη Τύπου είχε αυτοπεποίθηση, ήξερε σε ποιους απευθύνεται και η σκηνική παρουσία του υπερείχε του Σαμαρά και του Βενιζέλου στους ίδιους χώρους.

Επί της ουσίας, αν το κυβερνητικό του πρόγραμμα συνιστά εφαρμόσιμη πολιτική ή όχι είναι θέμα οπτικής γωνίας. Από μια άποψη, είναι «σοφιστικέ παροχολογία» που δεν βγαίνει γιατί δεν υπάρχουν λεφτά. Από μια άλλη, είναι ό,τι ακριβώς πρέπει να γίνει στη μεταμνημονιακή Ελλάδα.

Σε κάθε περίπτωση, όσα είπε είχαν λογική, προετοιμάστηκαν με μεθοδικότητα και δεν κινήθηκαν έξω από το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αντίθετα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι με κοινοτικά προγράμματα θα χρηματοδοτήσει την πολιτική του. Και ότι η σύγκρουση που θα προκαλέσει θα εξελιχθεί εντός της Ευρώπης – και για το καλό της.

Πλειοδότησε; Προφανώς. Αλλά το αποτέλεσμα δεν θα κριθεί από τους πολιτικούς αντιπάλους του – αυτοί ήδη τον επικρίνουν. Ούτε από το ακροατήριό του – αυτοί θα συμφωνήσουν. Θα κριθεί από τη συμβατότητα των επιδιώξεών του με την πορεία που χαράσσουν οι εταίροι για την κοινοτική Ευρώπη και ταυτόχρονα από την υποδοχή της εκ μέρους των δανειστών. Οτι αυτοί οι δυο παράγοντες ταυτίζονται κατά 85% είναι με το μέρος του: πείθοντας τον έναν πείθει αυτομάτως και τον άλλο. Και από τη σχετική απάντηση που πήρε η ημέτερη Βούλα Κεχαγιά στη συνέντευξη Τύπου προκύπτει ότι το έχει υπόψη του.

Συμπέρασμα. Από πλευράς εντυπώσεων, τουλάχιστον, ο Τσίπρας πέρασε εύκολα από τη Θεσσαλονίκη γιατί είχε απαντήσεις για όλα – όπως και αν τις αξιολογήσει κάποιος. Κατά κάποιον τρόπο, στις 48 ώρες του υπό τον Λευκό Πύργο ακολουθούσε τη συνταγή του θρυλικού  προπονητή ποδοσφαίρου Μπιλ Σάνκλι: «Αν είσαι στη μικρή περιοχή και δεν ξέρεις τι να κάνεις την μπάλα, βάλ’ την πρώτα στα δίχτυα και θα συζητήσουμε μετά τις εναλλακτικές δυνατότητες που είχες».