[Ενστάσεις] Κεντροαριστερά και πεζοδρόμια

Μπορούν να συνεργαστούν οι παρατάξεις Καμίνη και Σακελλαρίδη στον Δήμο της Αθήνας; Σε ορισμένους τομείς, γιατί όχι; Στο ζήτημα, π.χ., της δημιουργίας αποτεφρωτηρίων για την καύση των νεκρών -για τα οποία η Εκκλησία ψάχνει τρόπους νέας κωλυσιεργίας – δεν τους χωρίζει τίποτα. Κι αν υπάρχουν διαφορές σε πιο επείγοντα ζητήματα, όπως η καθαριότητα ή η ενίσχυση της κατοικίας και της επιχειρηματικότητας στο Κέντρο, σίγουρα υπάρχουν και πεδία συγκλίσεων.

Είναι σίγουρο ότι στον Δήμο Αθηναίων έχουν περισταλεί δαπάνες, έχουν εξοικονομηθεί πόροι. Επίσης σίγουρο είναι ότι η πόλη δεν είναι ό,τι ήταν όταν ανέλαβε ο σημερινός δήμαρχος. Παρ’ όλα αυτά, την πενταετία που έρχεται η δημοτική Αρχή θα κριθεί από τις τεράστιες εκκρεμότητες που θα λύσει.

Τα πεζοδρόμια, ας πούμε, είναι κατεστραμμένα, γεμάτα κακοτεχνίες, τρύπες, γλιστερές επιφάνειες. Η πόλη παραμένει βρώμικη. Η νύχτα παραμένει σκοτεινή. Η γκετοποίηση στις γειτονιές δεν έχει αναστραφεί. Τα τραπεζοκαθίσματα των μαγαζιών τείνουν να καταλάβουν τις πλατείες. Και πολλά ακόμα.

Εχω μπροστά μου το φύλλο των «ΝΕΩΝ» με ημερομηνία 13/11/2010. Υποψήφιος ακόμη τότε, ο Γιώργος Καμίνης απαντούσε σε δικές μου ερωτήσεις για τα σχέδιά του. Για την καθαριότητητα έλεγε ότι «μέχρι το καλοκαίρι (του 2011) η Αθήνα θα είναι μια σύγχρονη πόλη» – δεν έγινε. Ισχυριζόταν ότι υπήρχε «σχέδιο για τα περίπου 1.600 κτίρια» που παρέμεναν κλειστά στο Κέντρο – δεν μπήκε μπροστά. Υπολόγιζε ότι 45.000 μετανάστες που ζούσαν σε άθλιες συνθήκες θα μπορούσαν να πάρουν άσυλο και να φύγουν στην Ευρώπη – κάποιοι μόνο έγιναν αντικείμενο των επιχειρήσεων-σκούπα της ΕΛ.ΑΣ…

Φυσικά, υπάρχουν απαντήσεις. Απέναντι ορθώθηκαν αντικειμενικές δυσκολίες και αντιτιθέμενα συμφέροντα. Κάποια δεδομένα επανεκτιμήθηκαν. Η κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας έκανε δύσκολη την επιτήρηση της νομιμότητας. Στο θέμα των μεταναστών η πολιτεία επέλεξε αυταρχικές λύσεις – ενώ οι είσοδοι απελπισμένων πληθαίνουν. Οποιες δικαιολογίες κι αν ορθωθούν, ωστόσο, η ουσία είναι ότι τα προβλήματα παραμένουν, και είναι πολλά.

Ο πολιτικός λόγος του Γιώργου Καμίνη είναι σαφής. Προσήλωση στη νομιμότητα, συναινέσεις, σεβασμός στο δημόσιο χρήμα. Θεσμοί, σταθερές δομές, ρεαλισμός. Αντίθεση στις ριζοσπαστικές ιδεολογίες, στον εθνικισμό, στην εσωστρέφεια, στον λαϊκισμό. Με άλλα λόγια, εκφράζει με ιδιαίτερη συγκρότηση τα χαρακτηριστικά ενός πολιτικού στην ευρύτερη περιοχή της λεγόμενης Κεντροαριστεράς. Πολλοί συζητούν ότι, κάποια στιγμή, θα μπορούσε να ηγηθεί μιας κίνησης ανασυγκρότησής της.

Είναι πιθανόν. Ας έχει υπόψη του, ωστόσο, ότι οι όποιες πολιτικές φιλοδοξίες του (εκείνος τις αρνείται) δεν περνούν από τη ρητορική όσο από τα έργα. Για τα σκουπίδια, τα πεζοδρόμια και τα τραπεζοκαθίσματα – γι’ αυτά θα κριθεί.