Το βίντεο που διχάζει

Η βάναυση δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου Τζέιμς Φόλεϊ από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία κατέληξε μια μοντέρνα εκδοχή εκτέλεσης στην γκιλοτίνα με κεντρική πλατεία το YouTube. Το βίντεο του αποκεφαλισμού αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο από τους εκτελεστές, προκαλώντας όχι μόνο οργή για τη δολοφονία καθαυτή αλλά και μια συζήτηση σχετικά με τη λογοκρισία, την προπαγάνδα και τη δυτική υποκρισία.

Το YouTube απέσυρε το βίντεο σχεδόν αμέσως μετά την ανάρτησή του, μάταια όμως καθώς νέοι λογαριασμοί συνέχισαν να το αναπαράγουν. Το twitter μπλόκαρε λογαριασμούς που παρέπεμπαν στο βίντεο. Στα ρεπορτάζ τους, πολλά ειδησεογραφικά πρακτορεία τόνισαν ότι δεν θα αναπαράγουν το βίντεο εξαιτίας του φρικιαστικού περιεχομένου του. Η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Ποστ» όμως επέλεξε να εκδώσει ένα φύλλο της με πρωτοσέλιδο ένα στιγμιότυπο. «Πέρα από το γεγονός ότι ο Φόλεϊ δολοφονήθηκε από τους απαγωγείς του, έπρεπε το μέσο τηλεοπτικό κοινό να μάθει αλλά και να δει τον τρόπο;» αναρωτιέται η Αμπι Φίλιπ της «Ουάσιγκτον Ποστ». «Νομίζω ότι το χρωστάμε στον Φόλεϊ – και σε όλους όσοι ρισκάρουν τις ζωές τους για τη μετάδοση των ειδήσεων – να δούμε το βίντεο» δήλωσε ο Μάθιου Ινγκραμ από το Gigaom.

Η ανάρτηση όμως του βίντεο στο twitter αποτέλεσε την αφορμή να αρχίσει μία συζήτηση και για την ελευθερία του λόγου. Ο Ντικ Κοστόλο, διευθύνων σύμβουλος του twitter, ανακοίνωσε ότι η εταιρεία «αναστέλλει ενεργά λογαριασμούς που συνδέονται με τις συγκεκριμένες εικόνες». Ο Μάθιου Ινγκραμ όμως αναρωτιέται εάν θα έπρεπε να «είναι δική μας επιλογή» αν θα παρακολουθήσουμε το βίντεο ή όχι.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το twitter και το YouTube έχουν επιτρέψει την ανάρτηση άλλων φρικιαστικών εικόνων, συμπεριλαμβανομένων αποκεφαλισμών, το ερώτημα που προκύπτει αφορά το σημείο στο οποίο χαράσσεται η απαγορευτική γραμμή. Στον «Γκάρντιαν», ο Τζέιμς Μπαλ επισημαίνει ότι οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» ανάρτησαν στο πρωτοσέλιδό τους μια φωτογραφία ενός νεκρού παιδιού από την Παλαιστίνη, κάνοντας λόγο για δύο μέτρα και δύο σταθμά. «Το να παρατηρείται μια έκρηξη οργής για το βίντεο του Φόλεϊ και όχι για άλλα βίντεο μας κάνει να αναρωτηθούμε εάν ανησυχούμε δυσανάλογα για την παρουσίαση εικόνων από δολοφονίες λευκών δυτικών – ή λευκών δημοσιογράφων – και όχι από δολοφονίες άλλων» κατέληξε ο Μπαλ.