[Μικροπολιτικός] Η κατάρα του Λευκού Πύργου

Μπερδεμένα πράγματα θα παραδώσει ο Αύγουστος στον Σεπτέμβριο – τουλάχιστον στην πολιτική σκηνή. Απ’ όσα πληροφορούμαι και ψυχανεμίζομαι, αυτά που έρχονται με τα πρωτοβρόχια δεν θα είναι καθόλου απλά κι εύκολα στην ερμηνεία τους. Αλλα θα βλέπουμε και άλλα θα συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Οι πολιτικοί ταγοί της χώρας αξιοποίησαν τις διακοπές τους περισσότερο για να σχεδιάσουν κινήσεις εντυπωσιασμού αλλά και ίντριγκες μεταξύ τους παρά για να ξεκουραστούν. Εδώ είμαστε και δεν θα πιστεύουμε στα μάτια μας.

Από πού να αρχίσουμε; Ας πάρουμε τον ΣΥΡΙΖΑ όπου επικρατεί ήδη νευρικότητα, όπως λέμε «ο φόβος του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι». Με άλλα λόγια, η αγωνία για την άνοδο του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη για τη Διεθνή Εκθεση και τα καθιερωμένα.

Στην Κουμουνδούρου έχουν μελετήσει το παρελθόν και τους προέκυψε ότι ο Λευκός Πύργος εκπέμπει ένα είδος ενέργειας που μπορεί να σε πάει ψηλά αλλά και να σε καταστρέψει. Για παράδειγμα, θυμούνται ότι από τη Θεσσαλονίκη ο Ανδρέας Παπανδρέου χαρακτήρισε τον Κ. Μητσοτάκη «Εφιάλτη της δημοκρατίας» και τον καθάρισε στις εκλογές που επακολούθησαν. Εκεί καθάρισε το 1995 και τον Κ. Σημίτη, όταν δήλωσε στα ίσια ότι «δεν είναι ευχαριστημένος από τις επιδόσεις του ως υπουργού Βιομηχανίας».

Αλλά στον ίδιο χώρο έχουν μπει και φοβερά αυτογκόλ. Εκεί για παράδειγμα ο Κώστας Καραμανλής, όταν ρωτήθηκε για τα «περί νομίμου και ηθικού» του Βουλγαράκη, απάντησε άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε και τον πήρε η κάτω βόλτα. Εκεί επίσης ο Γ. Παπανδρέου μπουμπούνισε το απίστευτο «λεφτά υπάρχουν», που έγινε σλόγκαν και τον κυνηγάει ακόμη.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, στον ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν «κόνσεπτ» το οποίο θα επιτρέψει στον Αλέξη να κάνει σουξέ – δηλαδή να απευθυνθεί σε μεγάλα στρώματα του πληθυσμού χωρίς να πει πράγματα που δεν γίνονται, αλλά και χωρίς να ανοίξει εσωκομματικά μέτωπα με τους σκληρούς του καταστήματος. Δηλαδή, να εξαγγείλει κυβερνητικό πρόγραμμα εντός των ιδεολογικών πλαισίων και της πολιτικής γραμμής του κόμματος αλλά χωρίς τους τσαμπουκάδες του παρελθόντος, όπως με έναν νόμο θα διαγράψουμε το Μνημόνιο, θα αποκαταστήσουμε ατάκα κι επιτόπου μισθούς και συντάξεις, και άλλα συμπαθή και ανεφάρμοστα.

Τόσο δύσκολο είναι, θα απορήσει κάποιος, να βάλουν τα πράγματα σε μια λογική σειρά; Δύσκολο δεν είναι, αλλά αυτή τη σειρά πρέπει να την εγκρίνει προηγουμένως η Κεντρική Επιτροπή – για απλή πλειοψηφία μιλάμε, όχι για ομοφωνία – χωρίς να γίνει το μαγαζί καλοκαιρινό. Και επειδή στην πολιτική για όλα υπάρχουν λύσεις, στον ΣΥΡΙΖΑ καταλήγουν στο εξής εντυπωσιακό: πρώτα θα εξαγγείλει το κυβερνητικό πρόγραμμα ο Τσίπρας και μετά θα συγκληθεί η Κεντρική Επιτροπή για να το εγκρίνει. Ούτε στο παλιό ΠΑΣΟΚ δεν θυμάμαι τόση ευρηματικότητα.

ΔΕΘ για δύο

Πάμε τώρα στους έτερους Καππαδόκες, ήτοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που έχουν βρει νέα πατέντα διακυβέρνησης: να κυβερνούν και μαζί και χώρια. Υστερα από την εντατική προπόνηση που κάνουν καθημερινά, με το ΠΑΣΟΚ να διαφωνεί ως κόμμα σε αυτά που προωθεί ως κυβέρνηση, θα το επισημοποιήσουν στη Θεσσαλονίκη.

Στις 6 Σεπτεμβρίου θα ανεβεί ο Πρωθυπουργός και θα πει αυτά που έχει να πει ως κυβέρνηση και την άλλη μέρα το πρωί θα εμφανιστεί στον ίδιο χώρο ο αντιπρόεδρός του Βαγγέλης Βενιζέλος και θα πει τα δικά του αλλά ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Το ίδιο έργο προορίζεται άλλωστε και για διεθνή προβολή. Η ιδέα να γίνει ο επόμενος έλεγχος της τρόικας στο Παρίσι, παρότι προέρχεται απ’ το ΠΑΣΟΚ και θεμελιώνεται διαρκώς από τον πρόεδρό του, τώρα δεν είναι αρκετή στη Χαρ. Τρικούπη. Νιώθουν ανασφάλεια να αφήσουν τόσους υπουργούς της ΝΔ μόνους τους. Και από τον φόβο μήπως δεν καταλάβουν οι ξένοι τι είδους χώρα είμαστε, θα γίνουν οι σκιές τους. Δηλαδή , το ΠΑΣΟΚ θα στείλει και δική του κομματική αντιπροσωπεία στο Παρίσι για να επιτηρεί τους υπουργούς που θα διαβουλεύονται – η σωστή λέξη είναι βασανίζονται – με την τρόικα.

Στοιχήματα για τη ΔΗΜΑΡ

Τι μένει; Α, κάτι από ΔΗΜΑΡ. Ο Φώτης Κουβέλης επέστρεψε από τις διακοπές του – εδώ που τα λέμε είναι ο μόνος από τους πολιτικούς αρχηγούς που έκανε διακοπές – και πλάκωσε τις συσκέψεις με τον Χρ. Μαχαίρα και τον Θαν. Θεοχαρόπουλο για να προγραμματίσουν τα δικά τους. Δύσκολη δουλειά με την κατάσταση που επικρατεί στην Αγ. Κωνσταντίνου, αν και ο πρόεδρος Φώτης παραμένει ήρεμος. Από βδομάδα πάντως θα βάλουν μπροστά το συνέδριο του κόμματος, για το οποίο όποιος βάλει το οποιοδήποτε στοίχημα παίρνει μεγάλο ρίσκο. Ακόμη και ότι θα γίνει.

Η Ντόρα πήρε τ’ όπλο της

Εν τω μεταξύ, μετά την οικογενειακή διαβούλευση στα πατρώα εδάφη, η Ντόρα Μπακογιάννη επέστρεψε ως πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με αυτή την ιδιότητα έριξε χθες μια ντουφεκιά για τις διώξεις των χριστιανικών και των άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων στο Ιράκ και τη Συρία. Παρατήρησα με ενδιαφέρον ότι με όρους όπως «καταδικάζουμε την απαράδεκτη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας κ.λπ…» και « παράλληλα χαιρετίζουμε τις προσπάθειες κ.λπ.» το όπλο δεν είναι στραμμένο προς το Μέγαρο Μαξίμου αλλά μάλλον προς το νεοκλασικό της Βασ. Σοφίας, στο οποίο παίχτηκε η τελευταία πράξη του έργου «Πώς δεν έγινα επίτροπος».