Ολυμπιακοί Αγώνες 2004-2014. Μας χωρίζουν δέκα χρόνια ή δέκα αιώνες; Η επέτειος θα περνούσε ίσως αδιάφορα αν προ μηνών ο Γιάννης Στουρνάρας ως υπουργός Οικονομικών δεν δήλωνε στη Βουλή ότι «το αποτέλεσμα των Αγώνων ήταν θετικό για την Ελλάδα».
Ούτως ή άλλως, η διοργάνωση των Αγώνων είναι από τα σημαντικά επιτεύγματα της χώρας σε καιρό ειρήνης. Η οικογένεια Αγγελοπούλου συνέδραμε στη διεκδίκηση και επιστρατεύθηκε μετά το 2000 από τον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για να σώσει την παρτίδα. Η ίδια η Γιάννα Αγγελοπούλου έδωσε στην υπόθεση περισσότερα από όσα είναι γνωστά, πέτυχε, αλλά κατέβαλε και το τίμημα – ακόμη και με την υγεία της.
Ο Στουρνάρας δικαίωσε τις κυβερνήσεις που ενεπλάκησαν στους Αγώνες, αν και είχαν δικαιωθεί ήδη: με το ελληνικό αστέρι που έλαμψε στο παγκόσμιο στερέωμα τον Αύγουστο του 2004, τους χιλιάδες εθελοντές, την πειθαρχημένη συμπεριφορά της πόλης, το υποδειγματικό μάνατζμεντ της Οργανωτικής Επιτροπής. Στο πρόσφατο βιβλίο της, η Γιάννα Αγγελοπούλου εξιστορεί πόσο δύσκολο ήταν γίνουν αυτά και ουδείς την αντέκρουσε.
Είναι απίστευτο ότι η αξιοποίηση της επιτυχίας των Αγώνων δεν επιχειρήθηκε ποτέ στο εξωτερικό, ενώ στο εσωτερικό οι υποδομές ρήμαξαν. Οι μεταολυμπιακές κυβερνήσεις συμπεριφέρθηκαν σαν να κέρδισε κάποιος το λαχείο και δεν πάει να εισπράξει τα κέρδη. Η χώρα επένδυσε, της βγήκε και εγκατέλειψε την επένδυση την ώρα της απόδοσης.
Η πρόεδρος της Επιτροπής Αθήνα 2004 Γιάννα Αγγελοπούλου επιχείρησε να αναδείξει ένα νέο μοντέλο διοίκησης και ηγεσίας. Ενώ όμως η ευθύνη της άρχιζε και τελείωνε σε αυτή καθαυτή τη διοργάνωση του αθλητικού γεγονότος – στην οποία υποκλίθηκε ο πλανήτης -, το πολιτικό σύστημα καλλιέργησε εντυπώσεις που να τη συνδέουν με τις υποδομές, οι οποίες ήταν αποκλειστική κυβερνητική αρμοδιότητα.
Παραδόξως, μέχρι σήμερα ενώ όλοι μιλούν για το κόστος ουδέποτε μετρήθηκαν τα οφέλη. Τελικώς με την υποστήριξη της Αγγελοπούλου το ΙΟΒΕ θα καταγράψει πρώτη φορά – υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Νίκου Βέττα – το πλήρες ανάγλυφο των Αγώνων: τι δώσαμε και τι πήραμε. Ετσι θα μάθουμε έγκυρα αν το 2004 ήταν ευλογία ή κατάρα. Ή αν συνέβη αυτό που λέει ο Κοέλιο: «Κάθε ευλογία που παραμελείται γίνεται κατάρα».