[ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ] Μεϊκάπ

Η κόκκινη κόμη της ανεμίζει. Κραδαίνει ένα μεγάλο ξίφος. Πολεμάει ένας σμήνος γύπες. Δεν είναι μόνη. Κρεμασμένος από ένα σύννεφο, τη συνδράμει ο μακαριστός σύζυγός της.

Το σκίτσο φιλοτεχνήθηκε προς τιμήν της προέδρου της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρσνερ και του συζύγου της – και προκατόχου της – Νέστορ. Ηταν ένα από τα εκατοντάδες πατριωτικά εικονίσματα που πλημμύρισαν χθες το twitter για να χαιρετίσουν τη γενναία αντίσταση της Presidenta ενάντια στους άρπαγες των αγορών.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση του Μπουένος Αϊρες, η Αργεντινή δεν χρεοκόπησε. Αμύνθηκε ως κυρίαρχο κράτος απέναντι στους αετονύχηδες – που είχαν αγοράσει τα ομόλογα στο ένα δέκατο της αξίας τους και ζητούσαν να τα πληρωθούν εις ολόκληρον.

Θα μπορούσε να είναι απλώς μια νομική διαφορά. Θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί συμβιβασμός. Το ποσό ήταν μάλλον ασήμαντο για να οδηγήσει σε χρεοκοπία. (Σε μια παρόμοια περίπτωση, η κυβέρνηση Παπαδήμου είχε πληρώσει τα 435 εκατ. ενός ομολόγου αγγλικού δικαίου που έληγε τον Μάιο του 2012). Ομως, η Φερνάντεζ επέλεξε να δώσει στη διαπραγμάτευση διαστάσεις πολεμικού γεγονότος. Μετέτρεψε μια διεθνή εκκρεμότητα σε καμπάνια εσωτερικής κατανάλωσης.

Κερδοσκοπώντας πολιτικά, η πρόεδρος της Αργεντινής δεν τιμώρησε μόνο τα funds της Γουόλ Στριτ. Πλήγωσε και τον ίδιο τον λαό της. Πλήγωσε μια ήδη καταρρακωμένη οικονομία που δεν μπορεί πλέον να ελπίζει σε πιστωτικές ανάσες από το εξωτερικό. Και το χειρότερο είναι ότι στο τέλος δεν θα αποφύγει να ταΐσει και τους γύπες.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά. Το 2012, σε μια έξαρση σοσιαλίζοντος εθνικισμού, η Φερνάντεζ είχε δημεύσει το μερίδιο της ισπανικής Repsol στην εταιρεία πετρελαίου YFP. Η Αργεντινή τρομοκράτησε έτσι κάθε επίδοξο επενδυτή, για να καταλήξει, πριν από τρεις μήνες να αποζημιώσει τους Ισπανούς με πέντε δισ. δολάρια. Διπλή ζημιά δηλαδή.

Η περιπέτεια της Αργεντινής διαβάζεται και ως παραβολή. Ως ιστορική απόδειξη του πόσο κοστίζει η υποκατάσταση της οικονομικής πολιτικής από την εθνικιστική ρητορική και την επαναστατική ηθικολογία.

Η Φερνάντεζ λέει ότι δεν χρεοκόπησε. Ομως στην αρχή του χρόνου αναγκάστηκε να υποτιμήσει το νόμισμά της κατά 15%. Η Φερνάντεζ λέει ότι της επιτίθενται οι αγορές. Ομως, δεν θα κατορθώσει να κρατήσει φέτος τον πληθωρισμό κάτω από το 30%. Δεν είναι αυτή μια οικονομία ήδη χρεοκοπημένη – και μάλιστα χρεοκοπημένη «κυριαρχικά» και αυτόνομα;

«Γεννήθηκα μακιγιαρισμένη» είχε πει κάποτε η Presidenta, αυτοσαρκαζόμενη για το πάντα βαρύ μεϊκάπ της. Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει έτσι και τη διαχρονική κακοδαιμονία της αργεντίνικης οικονομίας. Τα προβλήματα πάντα κρύβονταν κάτω από τα ψιμύθια του περονισμού – της παράδοσης του λαϊκισμού που ακολουθεί η χήρα του Κίρσνερ. Είναι η πολιτική κουλτούρα που την οδηγεί να αποδίδει σε συνωμοσία του ΔΝΤ τον υψηλό πληθωρισμό. Ή να ανακοινώνει δόξη και τιμή υπέρογκες μισθολογικές αυξήσεις, που πριν ισχύσουν έχουν ήδη εξανεμιστεί από την άνοδο των τιμών.

Η Αργεντινή αποδεικνύει ότι οι χρεοκοπίες δεν είναι τίποτε άλλο παρά σύμπτωμα πολιτικών αδιεξόδων.