Η απόφαση για την καταδίκη σε θάνατο της νεότερης από τις κόρες του συνταγματάρχη της Βέρμαχτ Κλάους Φίλιπ Μαρία Σενκ φον Στάουφενμπεργκ είχε ληφθεί πριν καν εκείνη γεννηθεί. «Η οικογένεια φον Στάουφενμπεργκ θα ξεριζωθεί μέχρι το τελευταίο μέλος της» ξεκαθάριζε ο Χίμλερ λίγες ημέρες μετά την απόπειρα της 20ής Ιουλίου του 1944 ενώπιον των υψηλόβαθμων στελεχών του κόμματος, δίνοντας το σύνθημα για την έναρξη μιας στυγνής βεντέτας. Ο κόμης Κλάους Σενκ φον Στάουφενμπεργκ, πρωτεργάτης της συνωμοσίας που απέβλεπε στη δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ και την κατάληψη της εξουσίας στη Γερμανία με στόχο τον τερματισμό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε ήδη εκτελεστεί τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου. Ο αδελφός του κρεμάστηκε μερικές ώρες μετά, η πεθερά του δολοφονήθηκε σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Στα χέρια της Γκεστάπο βρισκόταν ήδη και η χήρα Νίνα Στάουφενμπεργκ. Τα τέσσερα παιδιά της κατέληξαν εσώκλειστα σ’ ένα ορφανοτροφείο της Σαξονίας, ενώ για την έγκυο κόμισσα η μοίρα επεφύλασσε μια οδύσσεια στο εσωτερικών φυλακών, στρατοπέδων συγκέντρωσης, υπόγειων κελιών και ναζιστικών νοσοκομείων. Εξι μήνες μετά, στην Φρανκφούρτη του Οντερ στα γερμανοπολωνικά σύνορα, η Νίνα έφερε στον κόσμο το πέμπτο της παιδί. Η κόμισσα ήταν έτοιμη να πεθάνει ανά πάσα στιγμή. Φοβόταν πως οι δεσμώτες της θα την εκτελούσαν αμέσως μετά τη γέννα και για τον λόγο αυτόν είχε σημειώσει στη διαθήκη της να βαφτίσουν το παιδί της Κλάους Αλμπρεχτ αν ήταν αγόρι και Κονστάντζα αν ήταν κορίτσι.
Μιλώντας στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ημέρα που ο πατέρας της αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Αδόλφο Χίτλερ, η Κονστάντζα φον Σούλτες παραδέχεται πως δεν αισθάνθηκε ποτέ την απουσία του. «Δεν μπορεί να σου λείψει κάποιος που δεν έχεις γνωρίσει. Η μητέρα μού μιλούσε για εκείνον. Δεν με ενδιέφερε τόσο ο βομβιστής όσο ο άνθρωπος. Το να μην έχει κάποιος πατέρα κατά τα μεταπολεμικά χρόνια δεν ήταν και τόσο περίεργο».
Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 ήταν εξαιρετικά δύσκολα για την οικογένεια Στάουφενμπεργκ. Το κράτος αρνήθηκε στην κόμισσα τη σύνταξη χηρείας, ενώ την ίδια ώρα πρώην ναζιστές ξεκινούσαν μια νέα καριέρα σε μια νέα Γερμανία. Για τη γερμανική κοινή γνώμη, οι 20 συνωμότες της 20ής Ιουλίου ήταν προδότες και εξυπηρετούσαν αλλότρια συμφέροντα. Ολα όμως άλλαξαν το 1952, όταν το δικαστήριο του Μπράουνσβαϊγκ αναγνώρισε την ηθική υπόσταση και τη νομιμότητα της γερμανικής αντίστασης κατά των ναζιστών. Ο Κλάους Στάουφενμπεργκ και οι σύντροφοί του απαλλάχθηκαν από την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, ενώ υπέρ τους τάσσονταν πλέον προσωπικότητες όπως ο Τέοντορ Χόις, πρόεδρος της Γερμανίας από το 1949 έως το 1959, και ο τότε δήμαρχος του Βερολίνου Ερνστ Ρόιτερ.
Επειτα από τον θάνατο της μητέρας της το 2006, η Κονστάντζα άρχισε να συμμετέχει ενεργά σε κάθε δημόσια συζήτηση αναφορικά με τον πατέρα της. Πολλές φορές συνομιλεί για τη συνωμοσία κατά του Χίτλερ και με μαθητές, οι οποίοι συχνά την ρωτούν ποιο είναι το μήνυμα της ιστορίας του κόμη Στάουφενμπεργκ. «Να μην κοιτάμε από την άλλη μεριά όταν μπροστά μας βρίσκεται η αδικία». Ωστόσο, ένα άλλο μέλος της οικογένειας, ο Μπέρτχολντ Γκραφ Στάουφενμπεργκ, πρωτότοκος γιος του αξιωματικού και της κόμισσας, ο οποίος ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του έκανε καριέρα στον γερμανικό στρατό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου, έχει διαφορετική άποψη.
Μιλώντας στους «Τάιμς» του Λονδίνου, ο 80χρονος σήμερα Μπέρτχολντ Στάουφενμπεργκ δήλωσε πως η αποτυχία της συνωμοσίας αποτέλεσε μια θετική έκβαση για τη μετέπειτα πορεία της Γερμανίας. «Στο τέλος πείστηκε ακόμη και η μητέρα μου. Τι θα συνέβαινε αν είχε πετύχει η απόπειρα; Κανένας δεν γνωρίζει. Ισως ένας εμφύλιος πόλεμος;» αναρωτιέται ο ίδιος, εξηγώντας στη βρετανική εφημερίδα ότι μεγάλο μέρος της γερμανικής κοινωνίας θα εκλάμβανε τη δολοφονία του Χίτλερ ως ένα νέο «πισώπλατο μαχαίρωμα», όμοιο μ’ εκείνο που κατάφεραν οι πολιτικοί, οι διανοούμενοι και οι Εβραίοι, οι οποίοι πρόδωσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμφωνώντας να παραδοθούν.
«Εκείνοι (οι συνωμότες) ήλπιζαν πως θα μπορούσαν να φτάσουν σε μια ξεχωριστή εκεχειρία με τις δυτικές δυνάμεις, αλλά κατά πάσα πιθανότητα αυτό δεν θα συνέβαινε και ο πόλεμος θα συνεχιζόταν. Ηθελαν να παραδοθούν στους συμμάχους και να κρατήσουν τους Σοβιετικούς έξω από τη Γερμανία, όμως επρόκειτο για μια ψευδαίσθηση». Σύμφωνα με τον Μπέρτχολντ Στάουφενμπεργκ, η νίκη κατά του ναζισμού έπρεπε να είναι «ολοκληρωτική και σε όλα τα μέτωπα».
Οι στάχτες του συνταγματάρχη Στάουφενμπεργκ αναμείχθηκαν με λύματα υπονόμων και χύθηκαν πάνω σε σαπισμένα γεωργικά προϊόντα για μη μολυνθεί η γερμανική γη, όπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο Χέρμαν Γκέρινγκ.
Σχόλια
