[Ιστορίες] Σκέτη θλίψη

Ο πατέρας του ήταν αξιωματούχος της Βέρμαχτ. Ο ίδιος έγινε στα 16 του μέλος του νεοναζιστικού Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (NPD). Κατέληξε μάλιστα επικεφαλής του για μια δεκαπενταετία, από το 1996 έως το 2011. Και ήταν ένας επιτυχημένος πρόεδρος: το ανθρώπινο δυναμικό του NPD τριπλασιάστηκε και το κόμμα κατάφερε να ρίξει ρίζες σε αρκετές περιοχές της πρώην Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Ο ίδιος έβγαινε πάντα κοστουμαρισμένος μπροστά και παρακαλούσε τα ξυρισμένα κρανία να μένουν στο παρασκήνιο. Παράλληλα βέβαια χαρακτήριζε τον Χίτλερ «μεγάλο πολιτικό» – γεγονός που του κόστισε στη Γερμανία μια καταδίκη προ δεκαετίας∙ υποστήριζε (το 2007) πως στο Ολοκαύτωμα πέθαναν «το πολύ 340.000 Εβραίοι»∙ απαιτούσε την επιστροφή των γερμανικών εδαφών που χάθηκαν μετά το 1945∙ κρεμούσε (το 2011) έξω από το Εβραϊκό Μουσείο της Γερμανίας προεκλογική αφίσα που τον απεικόνιζε πάνω σε μία μοτοσικλέτα με το σλόγκαν «Τέρμα το γκάζι!»∙ καλούσε τους εκλογείς σε «ένοπλη πάλη» – γεγονός που του κόστισε ακόμη μία καταδίκη πριν από τις γενικές εκλογές. Το 2011, έπειτα από μία ακόμη συνήθη για το NPD αδελφοκτόνο μάχη, έχασε την προεδρία του κόμματος που η Γερμανία προσπαθεί μάταια χρόνια τώρα να απαγορεύσει. Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, το NPD απέσπασε μόλις 1% των ψήφων. Μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Καρλσρούης, όμως, είχε υποχρεώσει τη Γερμανία να αλλάξει το εκλογικό της σύστημα για τις ευρωεκλογές καταργώντας το όριο εισόδου του 3%. Κι έτσι, ο Ούντο Βόιτ κατάφερε να εκλεγεί ευρωβουλευτής, ο πρώτος στην ιστορία του NPD.

Η επιτροπή πολιτικών ελευθεριών, δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων (LIBE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι, μεταξύ άλλων, υπεύθυνη για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καταπολέμηση των διακρίσεων. Θα μπορούσε δηλαδή να πει κανείς ότι είναι για τον Ούντο Βόιτ και το κόμμα του ό,τι η Αμερικανική Ενωση Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU) για την Κου Κλουξ Κλαν. Μόνο που ένας «δράκος» της Κου Κλουξ Κλαν δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει μέλος της ACLU, η τελευταία είναι μια απλή όσο και ισχυρή μη κερδοσκοπική οργάνωση. Ενώ, σύμφωνα με τον ιστότοπο EurActiv, ο Βόιτ μόλις απέκτησε, ως ανεξάρτητος ευρωβουλευτής, μια έδρα στη LIBE. Από μία έννοια, είναι ένας θρίαμβος της δημοκρατίας. Από όλες τις άλλες, είναι σκέτη θλίψη.