[Προεκτάσεις] Προϋποθέσεις

2 λεπτά
Το ξέραμε, αλλά μερικά πράγματα όταν έρχονται απέξω τα προσέχουμε περισσότερο. Στην τελευταία του έκδοση το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αναφέρει ότι στην Ελλάδα η μείωση του κατώτατου μισθού δεν έχει θετική επίπτωση στην απασχόληση. Το 2012 ο μεικτός μηνιαίος μισθός μειώθηκε από 751,39 ευρώ σε 586,08 ευρώ και ο κατώτατος μισθός για νέους κάτω των 25 ετών στα 510,94 ευρώ. Ωστόσο η ανεργία αυξήθηκε από το 25% στο 28% – με εκτίμηση ότι θα επιστρέψει στο 25%-26% έως το τέλος του έτους. Η συνέχεια δεν είναι καλύτερη. Σύμφωνα με το χθεσινό ηλεκτρονικό «Βήμα» ο έγκυρος καθηγητής Σάββας Ρομπόλης προβλέπει ότι το 2020 η ανεργία θα κινείται πάνω από το 20%.
Με αυτά τα δεδομένα θα συνεχίσει να μειώνεται η κατανάλωση, με συνέπεια να κλείνουν διαρκώς καταστήματα και μεσαίες επιχειρήσεις. Να προστεθεί και ότι τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο ξεπέρασαν τα 66 δισ. ευρώ, τα κόκκινα δάνεια είναι στα 77 δισ., ενώ οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν τα 15,5 δισ.
Και η ανάπτυξη; Η ανάπτυξη θέλει επενδύσεις. Οχι αγοραπωλησίες δημόσιας περιουσίας. Μεγάλα προγράμματα που θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας. Επενδύσεις όμως δεν γίνονται επειδή ο Πρωθυπουργός κάνει δημόσιες σχέσεις με διάφορους λεφτάδες. Ενισχύεται ίσως το ίματζ του, αλλά δεν ενισχύεται και η παραγωγική βάση της χώρας. Δεν αρκεί να μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου επενδυτές επί χάρτου, όταν την ίδια ώρα υπαρκτές επιχειρήσεις μεταφέρουν την έδρα τους εκτός Ελλάδος ή κλείνουν.
Για να υπάρξουν επενδύσεις απαιτούνται τέσσερις βασικές προϋποθέσεις: πάγιο και απλό φορολογικό σύστημα, αποτελεσματική διοίκηση, απόλυτη διαφάνεια και υποδομές. Χωρίς αυτά, ακόμη και αν μηδενιστεί το κόστος εργασίας κανείς δεν θα επενδύσει όταν δεν ξέρει τι φόρο θα πληρώσει το άλλο εξάμηνο, όταν οι νόμοι αλλάζουν διαρκώς, όταν για να πάρει μια άδεια περνούν μήνες, όταν για να κινηθεί μια διαδικασία απαιτείται διευθέτηση κάτω από το τραπέζι και όταν οι υποδομές, ακόμη και όπου υπάρχουν, υπολειτουργούν.
Οσο αυτές οι προϋποθέσεις δεν δημιουργούνται, η πραγματικότητα θα μετατρέπει σε ανούσιες στατιστικές τις θεωρίες ότι «η Ελλάδα ανακάμπτει» και θα διαψεύδει το κυβερνητικό σενάριο ότι «η κρίση βαίνει προς το τέλος». Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την απασχόληση, μάλλον ισχύει αυτό που έλεγε ο Τσόρτσιλ: «Αυτό δεν είναι το τέλος. Δεν είναι καν η αρχή του τέλους. Ισως είναι το τέλος της αρχής».













