[Προεκτάσεις] Σωσίβιο

Σε ποια ακριβώς κατάσταση βρίσκεται στα εσωκομματικά ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ Βαγγέλης Βενιζέλος, είναι πλέον χωριό που φαίνεται. Η πίεση που δέχεται αφορά την παρουσία του στην ηγεσία και ταυτόχρονα τη νομιμοποίησή του να αποφασίζει για το μέλλον του ΠαΣοΚ – διά της συμμετοχής στην Ελιά -, αρχής γενομένης από το κομματικό λογότυπο.

Η αρθρογραφία του Γιάννη Δατσέρη – που θα συνεχιστεί – άνοιξε το καπάκι, προτείνοντάς του να ζητήσει από την κομματική βάση να επιβεβαιώσει με κάλπες – όχι με συνέδριο και μηχανισμούς – την παρουσία του στην ηγεσία και ταυτόχρονα να αποφασίσει για την ταμπέλα και την τύχη του κόμματος. Οντας παλιός φίλος και συνεργάτης του, τον στριμώχνει, αλλά ταυτόχρονα του ρίχνει και σωσίβιο. Αν κερδίσει και στις δύο κάλπες, καθίσταται κυρίαρχος και τα σκυλιά δεμένα. Αν διατηρήσει την προεδρία, αλλά χάσει στη δεύτερη κάλπη, θα έχει ασφαλή οδηγό πορείας. Αν τα χάσει όλα, τα έχασε…

Ο Δατσέρης είναι ιδιώτης και του απάντησε μόνο εμμέσως. Αλλά ο Νίκος Σηφουνάκης είναι εν ενεργεία βουλευτής και πρώην υπουργός. Πολιτικός με στέρεες απόψεις διαχρονικά, είπε την Πέμπτη στον Βήμα FM: «Κανείς δεν είναι εξουσιοδοτημένος να προχωρήσει στην αυτοδιάλυση του ΠαΣοΚ και πρέπει να στηθεί κάλπη για το μέλλον του». Είναι το πρώτο μέλος της ΚΟ που το θέτει χωρίς περικοκλάδες και μισόλογα.

Είπε όμως και κάτι περισσότερο: «Το ΠαΣοΚ θα αποφασίσει και όχι οι περιστασιακά περιφερόμενοι, οι οποίοι, αφού έκαναν τον κύκλο τους σε άλλους πολιτικούς χώρους, ξαναβρήκαν στέγη στο ΠαΣοΚ». Η διατύπωση έχει στην ούγια το όνομα του Λοβέρδου και στην πραγματικότητα καίει προτού εκδηλωθεί ένα σενάριο διαρχίας που φημολογείται: επικεφαλής στην Ελιά ο υπουργός Παιδείας, πρόεδρος στο ΠαΣοΚ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Ο Βενιζέλος είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει. Αλλά μέχρι στιγμής ούτε το σωσίβιο του Δατσέρη πιάνει ούτε το γάντι του Σηφουνάκη σηκώνει. Κανείς δεν ξέρει το σχέδιό του – ούτε αν συμπεριλαμβάνει και κάποιες μακαρονάδες σε σπίτια των βoρείων προαστίων. Πάντως, η διατύπωσή του «η συζήτηση αυτή είναι βαθιά προσβλητική και για μένα, τη διαδρομή μου, τις δύσκολες επιλογές που έχω κάνει, το κόστος που έχω αναλάβει…» σε πολλούς ακούστηκε σαν μια ατάκα του αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Γουίλ: «Τα λόγια ενός πολιτικού δεν φανερώνουν την ιδέα που έχει για το θέμα του, αλλά την ιδέα που έχει για το ακροατήριό του».