[Μουντιολόγιο] Καμποσάο

Από το χταπόδι περάσαμε στη χελώνα και από τον Πολ στον «Κεφάλα» (Καμπεσάο). Ομως, τέσσερα χρόνια μετά, είναι πια αδύνατο να μαντέψεις. Αυτό που άλλοτε θα αποκαλούσαμε «έκπληξη» είναι τόσο επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, που έκπληξη είναι πια να νικάνε τα φαβορί. Σε αυτό το Μουντιάλ, και αυτό το Σαββατοκύριακο, το Ιράν ήταν εξίσου αν όχι καλύτερο από την Αργεντινή, η Γκάνα το ίδιο απέναντι στη Γερμανία, ενώ αργά το βράδυ, όταν θα έχουν γραφεί αυτές οι γραμμές, κάτι μου λέει πως το ίδιο θα έχει συμβεί με την Αμερική απέναντι στην Πορτογαλία. Κι είχαν προηγηθεί η Χιλή με την Ισπανία, η Αυστραλία με την Ολλανδία, το Μεξικό με τη Βραζιλία και βέβαια δύο φορές η Κόστα Ρίκα, που ο Καμπεσάο δεν είχε δει ούτε στον ύπνο του.

Η μείωση της απόστασης ανάμεσα στους θεωρητικά μεγάλους και τους αρχικά θεωρούμενους ως μικρούς επιβεβαιώνει, μετά το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, ότι το παγκόσμιο ποδόσφαιρο έχει μπει σε μια νέα φάση – ας την ονομάσουμε «φάση της Ατλέτικο». Στο Μουντιάλ οι «μεγάλοι» δεν παίζουν καλά, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα Αργεντινή και Βραζιλία, που μοιάζουν παραλυμένες από το όνειρό τους να παίξουν (μεταξύ τους) στον τελικό. Ομως για να παίξεις στον τελικό χρειάζεσαι φρεσκάδα, τόλμη, αυτοπεποίθηση και περισσότερους παίκτες με προσωπικότητα – στοιχεία που τους λείπουν λόγω άγχους και προπονητικών επιλογών. Μικροί φαίνονται μόνο όσοι πέφτουν σε ομάδες που, έστω για ένα βράδυ, πετάνε: η Ελβετία (για την κυρία Φίφα έκτη ομάδα στον κόσμο!) με τη Γαλλία, το Καμερούν με την Κροατία. Αντίθετα, ξεπερνάνε τις προσδοκίες εκείνοι που δεν ταμπουρώνονται, ακριβώς επειδή νιώθουν τον άνεμο να αλλάζει: και το Ιράν και η Κόστα Ρίκα είχαν περισσότερες ευκαιρίες από Αργεντινή και Ιταλία.

Το Σαββατοκύριακο είχαμε πάντως και ένα μεγάλο παιχνίδι, ή μάλλον ένα μεγάλο ημίχρονο. Το δεύτερο του αγώνα Γερμανία – Γκάνα, που ήταν ένα φεστιβάλ ρυθμού και φάσεων. Αντίθετα, παρά τη νίκη-πρόκριση, το Βέλγιο, κατ’ εικόνα του αόρατου για 85 λεπτά Αζάρ, μας σέρβιρε μια ακόμα σούπα και μάλιστα κρύα σαν τον ρώσικο χειμώνα. Καλή ιδέα να βάλουμε μια χελώνα να μαντεύει: το σασπένς θα αργήσει πολύ.