[Ιστορίες] Η ώρα της έκδοσης

Ο Τζάστιν Μαρότσι είναι ένας ιστορικός από αυτούς που ζουν τον πόλεμο προτού πιάσουν την πένα. Σπάνιο είδος και συχνά βρετανικής προέλευσης. Κάτι αντίστοιχο με τον ταξιδιωτικό συγγραφέα Πάτρικ Λι Φέρμορ, που κάποτε στην Κρήτη είχε απαγάγει έναν γερμανό στρατηγό, ή τον Ερικ Νιουμπάι που είχε γλιτώσει φτηνά από μια γερμανική φυλακή στη Σικελία. Ο Μαρότσι δεν είχε την «τύχη» να ζήσει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για να συγκεντρώσει το υλικό του για το βιβλίο «Βαγδάτη, πόλη της ειρήνης, πόλη του αίματος» εργάστηκε πέντε χρόνια στο Ιράκ, ενώ το 2010 δέχθηκε να εργασθεί ως σύμβουλος διεθνών σχέσεων για τον πρόεδρο της Σομαλίας Χασάν Σεΐχ Μοχάμεντ.

Η δουλειά του ήταν να συντάσσει τις ομιλίες του Χασάν Σεΐχ Μοχάμεντ, ενώ συνέχιζε να γράφει το βιβλίο του για τη Βαγδάτη, να εφευρίσκει μια στρατηγική για τη βελτίωση της εικόνας της Σομαλίας, να αποφεύγει τον θάνατο και να πενθεί για τα θύματα της Αλ Σαμπάαμπ. «Ηταν περίεργο. Εγραφα για τη Βαγδάτη, την πόλη των παγιδευμένων αυτοκινήτων, κάτω από ένα κύμα επιθέσεων αυτοκτονίας στο Μογκαντίσου» αναφέρει.

Ο συγγραφέας ξεκινά από την ημέρα ίδρυσης της Βαγδάτης, το 762. Θέλει να συμπεράνουμε ότι η μοίρα της πόλης είναι δεμένη με τη βία; Να αποκαλύψουμε γιατί απέτυχε η αμερικανική επέμβαση ειρήνης το 2003; Να ερμηνεύσουμε την πρόσφατη προέλαση των τζιχαντιστών του Κράτους στο Ιράκ και στο Λεβάντε ως μια επανάληψη αναπόφευκτων επεμβάσεων «στην πόλη του αίματος»; Ο Μαρότσι δεν απαντά. Υπενθυμίζει όμως ότι η Βαγδάτη χτίστηκε πάνω σε ένα βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους σιίτες και στους σουνίτες, από έναν ιδρυτή που λάτρευε τη βία. Αφού πέθανε ο χαλίφης Αλ Μανσούρ, αποκαλύφθηκε μια κρυφή κάμαρα στο παλάτι με τα υπολείμματα των προσωπικών του ενδιαφερόντων: σκελετοί παιδιών, ανδρών και γυναικών σιιτών.

Οταν το βιβλίο βρισκόταν στο στάδιο της εικονογράφησης ο δημιουργός του συνέτασσε την ομιλία του σομαλού προέδρου για τη γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Ιδού το προτέρημα ενός ιστορικού: με μια παράφραση μιας ρήσης του Τσόρτσιλ – εν αγνοία του ίδιου του ομιλητή – έγραψε την καλύτερη ομιλία Σομαλού που θα θυμάται η Νέα Υόρκη. Λίγους μήνες αργότερα ο Μαρότσι απέφυγε τον θάνατο όταν κατά την αιματηρή επίθεση της Αλ Σαμπάαμπ έτυχε να βρίσκεται στο Λονδίνο. «Γύρισα και βρήκα το δωμάτιό μου κατεστραμμένο, το στρώμα διαλυμένο από τις σφαίρες, τα βιβλία καμένα». Ηταν η ώρα για την έκδοση του «Βαδγάτη, πόλη της ειρήνης, πόλη του αίματος».

Η Κίττυ Ξενάκη απουσιάζει σε άδεια.