[Προβολείς] Η μπάλα και το ζεϊμπέκικο

Από τη μακραίωνη συνάφειά μου με το άλλο φύλο, έχω καταλήξει στο εξής ασφαλές συμπέρασμα: τον άντρα πρέπει να τον παίζεις στην έδρα του. Μόνο έτσι θα σε σεβαστεί και θα σε λάβει υπόψη. Μεταξύ μας, η πολιτική είναι μια υπόθεση χαμένη και για τα δύο φύλα. Χίλιες φορές προτιμότερα η μπάλα και το ζεϊμπέκικο. Οσον αφορά το δεύτερο άθλημα, από τότε που οι γυναίκες αποφάσισαν να φέρουν βόλτα στην πίστα τα πολλαπλά βάρη του ρόλου τους, απώθησαν τα αρσενικά και τα έριξαν κατ’ ευθείαν στην κατηγορία «τσιφτετέλι». Το αυτό συμβαίνει και με το ποδόσφαιρο. Αν όχι οι αγωνιστικοί χώροι, η κερκίδα πάντως είναι στα μάτια μου ο τόπος που βρήκε την απόλυτη εφαρμογή της η ισότητα των δύο φύλων. Κανείς ποτέ δεν διανοήθηκε να προσβάλει γυναίκα ιδίων ποδοσφαιρικών πεποιθήσεων και ούτε ποτέ κανείς έσπρωξε κυρία με οπαδικό κασκόλ αντίπαλης ομάδας. Τα συνθήματα βέβαια επιμένουν στον γραφικό σεξισμό τους, αλλά και ποιο καθεστώς δεν σιτίζεται από τον αταβισμό του;

Αυτό το Μουντιάλ είναι δικό τους και δικό μας. Η επανεμφάνιση κληρονομικών χαρακτηριστικών δεν θα μας κόψει τα πόδια, κορίτσια. Αν μάλιστα γενικευθεί η πρόβλεψη για γυναικείες τουαλέτες σε όλα τα γήπεδα (γεγονός ανάλογο με την πτώση της Βαστίλλης) ώστε να μη βλέπουμε το ματσάκι ακατουρητί, τότε μπορούμε άνετα να μιλάμε για θρίαμβο.