Οι γυναίκες στην Ινδία, αναφέρει στην έκθεσή της η αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών Ρασιντά Μανζού, πέφτουν συστηματικά θύματα σεξουαλικής βίας «από την κοιλιά της μητέρας τους έως τον τάφο τους». Πλήθος στοιχείων, προσθέτει, αποδεικνύουν ότι απέναντι στην ψυχολογική και στη σωματική κακοποίηση που υφίστανται υπάρχει «ανοχή του κράτους και της κοινωνίας». Οι Αρχές της χώρας, καταλήγει, θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να περιορίσουν μια σειρά από φαινόμενα βίας, όπως είναι οι επιθέσεις με οξύ στις γυναίκες οι οποίες αρνούνται να παντρευτούν τον άνδρα που τους υποδεικνύεται, τα εγκλήματα τιμής, καθώς και οι δολοφονίες γυναικών που κατηγορούνται ως μάγισσες.
Πώς αντέδρασε η Ινδία; Οπως όλες οι χώρες που θα προτιμούσαν να θάψουν στα βάθη μιας σπηλιάς ό,τι πληγώνει το εθνικό τους γόητρο παρά να αναμετρηθούν μαζί του. Εξαρση της σεξουαλικής βίας; Μα όχι, αυτή η νοτιοαφρικανή αξιωματούχος του ΟΗΕ τα παραλέει, η έκθεσή της είναι «απλουστευτική» και γεμάτη «γενικεύσεις». Η βία εις βάρος των γυναικών δεν είναι σε καμία περίπτωση «συστηματική», είναι σαφές ότι η Μανζού διακατέχεται από κάποιου είδους «προκατάληψη» απέναντι στη χώρα.
Στο μεταξύ, στα τέλη του περασμένου μήνα έπεσαν θύματα βιασμού δύο κορίτσια, 12 και 14 ετών, τα οποία στη συνέχεια οι βιαστές τους θανάτωσαν με απαγχονισμό. Στο μεταξύ, τις τελευταίες 36 ώρες έχουν καταγραφεί μόνο στο κρατίδιο Ουτάρ Πραντές πέντε κρούσματα βιασμών – ένα από αυτά σημειώθηκε μέσα σε αστυνομικό τμήμα, με δράστη πιθανότατα τον υποδιοικητή του τμήματος. Στο μεταξύ, ένας πρώην μεγαλόσχημος αξιωματούχος δήλωσε ότι τα αγόρια θα είναι πάντα αγόρια και καμιά φορά βιάζουν κατά λάθος, κάμποσοι ακόμη πιστεύουν ότι οι γυναίκες πέφτουν θύματα βιασμού επειδή προκαλούν, είτε με το ντύσιμό τους είτε με τη συμπεριφορά τους.
Πριν από λίγες ημέρες το περιοδικό Τάιμ φιλοξένησε άρθρο ενός ινδικής καταγωγής καθηγητή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, θέμα του οποίου είναι οι πιθανές ομοιότητες του νέου πρωθυπουργού της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι με διάφορους ηγέτες – ζωντανούς και νεκρούς. Ανάμεσά τους είναι η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ο Αριέλ Σαρόν, ο Σίνζο Αμπε, ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ και ο Ταγίπ Ερντογάν. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου είναι αφιερωμένο στη σύγκριση με τον τούρκο πρωθυπουργό. Ο ινδός καθηγητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η σύγκριση αυτή είναι λανθασμένη. Αναγνωρίζει ωστόσο μια βασική ομοιότητα: τη βαθιά τους αποστροφή προς την παράδοση του λαϊκού κράτους.
Ο Μόντι ορκίστηκε πρωθυπουργός την προηγουμένη του στυγερού εγκλήματος εις βάρος των δύο ανήλικων κοριτσιών. Χθες δήλωσε ότι η προστασία των γυναικών αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησής του. Αλλά δυσκολεύεται να τον πιστέψει κανείς.