[Μουντιολόγιο] Μπραζιλέιρο

Από τις παραλίες, τις μεγαλουπόλεις, τις παραγκουπόλεις και το κίτρινο των Μπαφάνα – Μπαφάνα στις παραλίες, στις μεγαλουπόλεις, στις φαβέλες και στο κίτρινο της σκέτης καναρίνια. Από τη Νότια Αφρική στη Νότια Αμερική. Από τη χώρα του Μαντέλα στη χώρα του Λούλα. Από τον κόσμο της Γκόρντιμερ και του Κούτσι στον κόσμο του Ζορζ Αμάντου και του Ντανιέλ Γκαλέρα.

Από τις μουσικές της Μίριαμ Μακέμπα σε αυτές του Καετάνο Βελόσο και από το βουητό της βουβουζέλας στο ζουζούνισμα της κασιρόλα. Από τον Ζακούμι, τη μασκότ-λεοπάρδαλη, στον αρμαντίλο Φουλέκο.
Από την Τζαμπουλάνι, την μπάλα που έστριβε μόνη της, στην Μπραζούκα, την μπάλα που υποτίθεται ότι πάει εκεί που τη στέλνεις (φευ, όπως και να φτιαχτεί, η μπάλα κάνει πάντα του κεφαλιού της). Από την Ισπανία στη…

Τέσσερα χρόνια, ο κύκλος της ποδοσφαιρικής ζωής και ένα νέο Μουντιάλ είναι προ των πυλών και των οθονών του κόσμου, το εικοστό της ιστορίας και πέμπτο του Φιλαθλέοντα. Η επιθυμία να συμμετάσχουμε και να μαντέψουμε συναγωνίζεται, όπως πάντα, τη διάθεση να απολαύσουμε και να μοιραστούμε. Τα ανοιχτά ερωτήματα πολλά, τα φαβορί (Βραζιλία, Ισπανία) πειστικότερα στο χαρτί παρά στο γήπεδο. Μπορεί το Κύπελλο Συνομοσπονδιών, έναν χρόνο πριν, στα ίδια γήπεδα, να αποτελέσει μπούσουλα; Μάλλον όχι: η Βραζιλία κέρδισε αλλά σαν σε προπόνηση, η Ισπανία έφτασε οριακά στον τελικό κι εκεί δεν στάθηκε, η Ιταλία δυσκόλεψε την Ισπανία αλλά έφαγε τρία γκολ από την Ιαπωνία, η Ουρουγουάη καλή αλλά το Μαρακανάζο δεν επαναλαμβάνεται εύκολα, ενώ όλοι οι άλλοι έλειπαν, με πρώτο το Βέλγιο, που δύο χρόνια τώρα ακονίζει τα δόντια του. Και μια τρομακτική σε κούραση σεζόν, ιδίως για τους Ευρωπαίους, παραμονεύει τα επόμενα θύματα της.

Πιο μεγάλες είναι όμως οι εξωαγωνιστικές αγωνίες. Το ποτάμι της λαϊκής οργής που άρχισε να κυλάει πέρυσι δεν έχει σταματήσει. Στη χώρα του ποδοσφαίρου μόνο το 51% του πληθυσμού χαίρεται που φιλοξενεί το Παγκόσμιο Κύπελλο – αυτό το 51% εξαφάνισε σε ώρες τα λίγα εισιτήρια που είχαν απομείνει, αλλά το άλλο 49% είναι έτοιμο για τα πάντα, ίσως και για το χάος, προκειμένου να ακουστεί.

Περισσότερο κι από τα γήπεδα που μπορεί να ολοκληρώθηκαν ή μπορεί και να μην ολοκληρώθηκαν, η βουή και η διάθεση του πλήθους είναι αυτή που θα κάνει το Μουντιάλ γιορτή ή σκορποχώρι. Θα την επηρεάσει, ίσως την καθορίσει, το θέαμα, η χαρά ενός παιχνιδιού που είναι πολλά περισσότερα από παιχνίδι. Αυτή τη σκηνή θα παρακολουθούμε από κοντά κι από μακριά, σε ένα ημερολόγιο αγώνων και αισθήσεων.

Φιλαθλέων