[Ιστορίες] Μίνστρελ στο Παρίσι

Το «σουαρέ» ήταν «πριβέ». Μια φιλική μάζωξη συναδέλφων σε κάποιο σπίτι. Ανδρες και γυναίκες, όλοι αστυνομικοί στο Κρεμλέν-Μπισέτρ, έναν από τους πλέον πυκνοκατοικημένους δήμους της Ευρώπης, στα νότια περίχωρα του Παρισιού. Εκεί βρισκόταν το άσυλο φρενοβλαβών (νοσοκομείο σήμερα) του Μπισέτρ, όπου πέρασε τρία χρόνια από τη ζωή του ο Μαρκήσιος ντε Σαντ. Αλλά η παρέα δεν επέλεξε τον Μαρκήσιο ως θέμα της βραδιάς – επέλεξε τους «νέγρους».

Στις τρεις φωτογραφίες που ανέβηκαν στο facebook είναι όλοι βαμμένοι μαύροι, με άφρο περούκες, μπανάνες στα χέρια, πολύχρωμα ρούχα και υπερβολικά χαμόγελα, ώστε να γίνεται έντονο κοντράστ με τα άσπρα δόντια. Ενας καμώνεται τη μαϊμού. Η ρατσιστική αποφορά είναι σαφής, πολλοί παρατηρητές θυμήθηκαν τα «μίνστρελ», εκείνα τα ρατσιστικά σόου που ήταν της μόδας στις ΗΠΑ στις αρχές του 19ου αιώνα, όπου λευκοί βαμμένοι μαύροι αναπαριστούσαν τη ζωή των σκλάβων. Κανείς δεν ήταν πρόθυμος να στοιχηματίσει, βέβαια, πως οι αστυνομικοί γνώριζαν την ιστορία των μίνστρελ. Η απόφασή τους να ανεβάσουν στο facebook τις επίμαχες φωτογραφίες δεν είναι, ακριβώς, δείγμα ευφυΐας.

Ο κόσμος των σόσιαλ μίντια είναι ασφυκτικά μικρός. Ηταν αναπόφευκτο να πέσουν κάποια στιγμή οι φωτογραφίες στα «λάθος» μάτια, το αποτέλεσμα ήταν να αρχίσει επισήμως έρευνα η επονομαζόμενη «αστυνομία της αστυνομίας», η Γενική Διεύθυνση της Εθνικής Αστυνομίας. «Ημασταν εκτός υπηρεσίας, θέλαμε απλώς να διασκεδάσουμε» φέρεται να δικαιολογήθηκε, αν μπορεί αυτό να χαρακτηριστεί «δικαιολογία», μία αστυνομικός.

Τρεις μήνες πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2012, το Κέντρο Πολιτικών Ερευνών της Sciences Po είχε κάνει μία δημοσκόπηση μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων. Είχε διαπιστωθεί λοιπόν πως ένα 37% των γάλλων αστυνομικών σκόπευε να ψηφίσει στις εκλογές τη Μαρίν Λεπέν, την ηγέτιδα του Εθνικού Μετώπου. Το ποσοστό αυτό ήταν διπλάσιο από τον μέσο όρο που αποσπούσε το FN στην πρόθεση ψήφου.

Αντίστοιχη δημοσκόπηση πριν από τις ευρωεκλογές δεν έγινε. Μπορεί ωστόσο κανείς να εικάσει, με σχετική ασφάλεια, πως το σώμα της γαλλικής αστυνομίας έδειξε και πάλι μία ιδιαίτερη προτίμηση στην Ακροδεξιά, πολύ μεγαλύτερη από το 25% που έλαβε αυτή πανεθνικά. Δικαίωμά του. Οπως δικαίωμα των ελλήνων αστυνομικών ήταν να ψηφίσουν, σε ποσοστό άνω του 50%, Χρυσή Αυγή. Και δικαίωμα ημών των υπολοίπων να βγάλουμε, από όλα αυτά, τα συμπεράσματά μας.