[Στίγμα] Καταγγελίες, σχόλια και πραγματικότητες

Καταγγελίες, σχόλια και πραγματικότητες

Καταγγέλλω. Καταγγέλλω, καταγγέλλω, καταγγέλλω! Καταγγέλλω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου τον πρόεδρο Αντώνη και (για όσο μερίδιο ευθύνης τού αναλογεί επί του συγκεκριμένου θέματος) τον πρόεδρο Βαγγέλη για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης που επιχείρησαν χθες. Καταγγέλλω και ξανά καταγγέλλω, διότι με αυτόν επέφεραν βαρύ πλήγμα σε εμένα και καμιά δεκαριά άλλους, που βρέξει – χιονίσει, χειμώνα – καλοκαίρι, άνοιξη και φθινόπωρο, με καύσωνα ή με κρύα (να το «δαγκώνεις» κανονικά), μαζευόμαστε κάθε πρωί γύρω από την «Ιερή» (κωλύομαι να αναφέρω από πού έλαβε τον χαρακτήρα της, όποιος ξέρει ξέρει) κολόνα του Da Capo για τον “πρωινό καφέ”. Οι δύο αυτοί κύριοι που μας κυβερνούν αποφάσισαν από κοινού και με υστεροβουλία, θα αποτολμήσω τον χαρακτηρισμό, να υπουργοποιήσουν το αναπόσπαστο μέλος αυτής της ομήγυρης, τον τεράστιο Γεράσιμο, Μάκη για τους φίλους, Γιακουμάτο, στοχεύοντας απολύτως στον εκφυλισμό και τη διάλυσή της!

Δεν ξέρω πώς θα ξεπεράσουμε το βαρύ πλήγμα. Συσκεπτόμαστε τηλεφωνικά από χθες βράδυ. Και για σήμερα το πρωί έχει συγκληθεί ευρεία ολομέλεια προκειμένου να εξεταστεί η κατάσταση που διαμορφώνεται μετά την ανάθεση στον Γεράσιμο “τα δώδεκα ευαγγέλια τα βγάζει – ο Κεφαλλήν – δεκατρία” Γιακουμάτο του υφυπουργείου Ανάπτυξης. Πάντως, αυτοί οι δύο να ξέρουν ότι ύστερα και από αυτό να μην περιμένουν ψήφο, όχι! Διότι αντέξαμε Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα, λιτότητα και ό,τι άλλο, τέλος πάντων, μάς βρήκε τα τελευταία χρόνια, αλλά όχι κι αυτό. Αυτό δεν καταπίνεται ούτε ξεπερνιέται…

Κατά τα λοιπά, αντί άλλου σχολίου δικού μου για τον ανασχηματισμό, προτιμώ να αντιγράψω ως έχει το σχετικό σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΠαΣοΚ, το οποίο, αν δεν το έχει γράψει ο ίδιος, προφανώς το ενέπνευσε ο πρόεδρος “το ΠΑΣΟΚ είμαι εγώ” Βαγγέλης:

“Ο κ. Βενιζέλος θεωρεί ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα κάτω από τον καθημερινό συντονισμό του Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης μπορεί να προωθήσει συγκεκριμένους πρακτικούς στόχους που θα αλλάξουν το κλίμα στην κοινωνία με αυστηρό εβδομαδιαίο χρονοδιάγραμμα και μετρήσιμα αποτελέσματα”.

Βρίσκω τη σχετική προσέγγιση αρκετά μακριά από την πραγματικότητα. Προσωπικά θεωρώ ότι μετά και το χθεσινό κυβερνητικό σχήμα το κλίμα στην κοινωνία έχει αλλάξει εντελώς. Και αν δεν με απατούν οι πηγές μου, οργανώνεται ήδη μεγάλη συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε πολλές άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας από πολίτες οι οποίοι θέλουν να εκφράσουν τα αισθήματα χαράς και ευτυχίας που τους κατακλύζουν, επειδή επιτέλους αλλάζει η ζωή τους – ιδιαίτερα δε “με (το) αυστηρό εβδομαδιαίο χρονοδιάγραμμα και (τα) μετρήσιμα αποτελέσματα” που θα υπάρξουν!

Ο Γουλιμής και ο Καρασμάνης

Εκείνοι που γνωρίζουν τα πρόσωπα του ανασχηματισμού, και ειδικά ορισμένα εξ αυτών, όπως για παράδειγμα τον κύριο Καρασμάνη, εκ Πέλλας ορμώμενο, νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, παραμιλούν από χθες. Ενας μάλιστα εξ αυτών, τον οποίο συνέφερα με τα πολλά, μου είπε ότι “δεν έχουμε ιδέα περί του προσώπου” και πως “είναι η μεγάλη προσωπική επιτυχία του Σαμαρά”.

 – Δηλαδή; αποτόλμησα την ερώτηση, διότι όλα αυτά μου φάνηκαν, ομολογώ, κάπως αμφίσημα…

 – Θα ζήσετε εσείς οι δημοσιογράφοι μεγάλες στιγμές, μου είπε.

Τα «πήρα».

 – Πες, ρε άνθρωπε, να καταλάβω…

 – Πώς το είχε πει ο Χαρίλαος Τρικούπης, όταν δεν επανεξελέγη ως βουλευτής και εξελέγη στη θέση του ένας Γουλιμής, “ανθ’ ημών, Γουλιμής”; Ε, έτσι ακριβώς, έναντι του Τσαυτάρη…

Αααα, μιλάμε για τέτοια επιτυχία, λοιπόν!

Ο Αργύρης και τα Ιμια

Προσωπικά πάντως θεωρώ μεγαλύτερη επιτυχία του προέδρου Αντώνη την είσοδο στην κυβέρνηση του Αργύρη “φέρτε μου έναν συριζαίο να τον σκίσω τώρα” Ντινόπουλου. Αλλά διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως – καθ’ ολοκληρίαν δηλαδή – με την ανάθεση του υπουργείου Εσωτερικών στον Αργύρη “φέρτε μου κ.λπ.”. Εάν ο πρόεδρος Αντώνης είχε την απαιτούμενη διορατικότητα, ευελιξία, δυνατότητα καθοριστικών κινήσεων κ.λπ., θα του είχε αναθέσει το υπουργείο των Εξωτερικών, δεδομένου ότι ο αγαπημένος Αργύρης έχει μια ευδόκιμη, θα την χαρακτήριζα, προϋπηρεσία στα εξωτερικά θέματα.

Υπενθυμίζω σχετικά ότι τον Ιανουάριο του 1996, επικεφαλής συνεργείου του Ant1 στον οποίο τότε εργαζόταν ως ρεπόρτερ, μαζί με τον δήμαρχο Καλύμνου Διακομιχάλη και έναν παπά από τη Λέρο, πήγε στα Ιμια, έστησε μια ελληνική σημαία, μετά πήγε ένας τούρκος «ντινόπουλος» με δικό του συνεργείο, κατέβασε τη δική μας σημαία κι έστησε μια τουρκική. Και μετά πλάκωσαν οι φρεγάτες, τα αντιτορπιλικά, τα υποβρύχια, τα αεροπλάνα, τα ελικόπτερα, και 18 χρόνια μετά ακόμη τραβιόμαστε με τους Τούρκους σε ποιον ανήκουν τα Ιμια. Τόσο καλά…

Εντονος φιλοσημιτισμός

Περασμένα ξεχασμένα είναι αυτά. Αντιθέτως, εγώ θέλω να συζητηθεί σοβαρά η πιθανότητα ο πρόεδρος Αντώνης (για τον πρόεδρο Βαγγέλη, δεν το συζητώ) να πάσχει από σύνδρομο πολιτικού διπολισμού. Δηλαδή, ενώ είναι γνωστό ότι μερικές φορές και σε ορισμένα ζητήματα είναι της κατηγορίας «πιο δεξιός πεθαίνεις», σε άλλα πάλι φαίνεται πως κατατρύχεται από ένα σύνδρομο έντονου… φιλοσημιτισμού!

Εξηγώ για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, και δεν το θέλω μέρα που είναι: τρεις υπουργούς Οικονομικών έχρισε, και οι τρεις τους ανήκουν στον στενό πυρήνα του «εκσυγχρονιστικού ρεύματος», το οποίο εμπνεύστηκε ο Κώστας Σημίτης (μεγάλη φωτογραφία). Με αυτά που βλέπουμε, και αυτά που είδαμε από το 2004 και μετά, φαντάζομαι ότι δεν υπάρχουν σοβαρές αντιρρήσεις ότι ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός που πέρασε από τη χώρα τα τελευταία χρόνια, ε;

Απαριθμώ: Βασίλης Ράπανος, πρώτος υπουργός Οικονομικών της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ που παραιτήθηκε αμέσως μετά τον διορισμό του για λόγους υγείας. Γιάννης Στουρνάρας που έμεινε δύο χρόνια, έως χθες, και τώρα από χθες ο Γκίκας Χαρδούβελης. Με Χαρδούβελη δε στο Οικονομικών και Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος, διερωτώμαι γιατί δεν αναλαμβάνει πρωθυπουργός ο Σημίτης – είναι σίγουρο ότι θα τα πάει καλύτερα από το ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά, όσο ταλαντούχο και να είναι…

Η «σφαγή» και οι ήττες

Με καταγγελία ξεκίνησα, με καταγγελία θα ολοκληρώσω. Καταγγέλλω, λοιπόν, τη μη υπουργοποίηση του φίλου Αρη Σπηλιωτόπουλου όπως και του λιγότερο φίλου Γιώργου Κουμουτσάκου, οι οποίοι έδωσαν «σφαγμένοι» τον αγώνα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, και φυσικά έχασαν. Γιατί δεν τους έκανε υπουργούς ο πρόεδρος Αντώνης; Εψαξα αλλά δεν βρήκα άλλη εξήγηση από την ακόλουθη: είναι προφανές ότι δεν θέλει να τους βλέπει μπροστά του γιατί του θυμίζουν τις ήττες που έφαγε στις εκλογές. Ε, μα… Να μην το πω;