Προς τι το μίσος;

2 λεπτά
Για κάποιον περίεργο λόγο – και με τις εξαιρέσεις να επιβεβαιώνουν τον κανόνα – τα συνέδρια του
ΠαΣοΚ ήταν στο παρελθόν λόγος συσπείρωσης του Κινήματος: τσακώνονταν, έκοβαν ο ένας τον άλλον από τις «λίστες» και στο τέλος έβγαιναν όλοι μαζί και αποθέωναν τον πρόεδρο. Ωραίες εποχές – μόνο που τελείωσαν.
ΠαΣοΚ ήταν στο παρελθόν λόγος συσπείρωσης του Κινήματος: τσακώνονταν, έκοβαν ο ένας τον άλλον από τις «λίστες» και στο τέλος έβγαιναν όλοι μαζί και αποθέωναν τον πρόεδρο. Ωραίες εποχές – μόνο που τελείωσαν.
Τα πράγματα σήμερα είναι απλά: αν πάνε σε ένα κανονικό συνέδριο, με τις ψηφοφορίες του και με τα ωραία του, δεν πρόκειται να βγουν στο τέλος όλοι μαζί για να αποθεώσουν τον αρχηγό. Το πιθανότερο μάλιστα είναι ότι δεν θα καταφέρουν να φτάσουν όλοι μαζί σε αυτό το συνέδριο…
Γιατί αυτό; Διότι αν βγαίνει κάθε μέρα κι ένας βουλευτής για να ζητήσει αλλαγή ηγεσίας και αν κάθε εβδομάδα η Χαριλάου Τρικούπη ρίχνει κανονιές στους αντιφρονούντες, τότε ποιος θα απομείνει να πάει σε συνέδριο το φθινόπωρο;
Αλλά και να φτάσουν τι σημασία θα έχει; Με το κλίμα που έχει διαμορφωθεί, όποιος επικρατήσει σε ένα εκλογικό συνέδριο θα διώξει τους υπολοίπους – αν δεν φύγουν από μόνοι τους. Αλλά τότε το ΠαΣοΚ θα επιστρέψει στα μαθηματικά της Πρώτης Δημοτικού – το 8% θα είναι το Εβερεστ και τα ποσοστά του θα μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Ως γνωστόν, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αλλά στην εσωκομματική δημοκρατία υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Γι’ αυτό οι εποικοδομητικοί συμβιβασμοί είναι προτιμότεροι από τις μάχες των ομάδων.
Στην πραγματικότητα, όλο το Σύμπαν – και ο Κοέλιο και οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων – σπρώχνει τους πασόκους να τα βρουν, χωρίς εσωκομματικές εκλογές και άλλα παρόμοια, αιματηρά και ανθυγιεινά: αν γίνουν εθνικές εκλογές, θα είναι το τελικό διαγώνισμα για τον κ. Βενιζέλο, ώστε ο επόμενος να μην έχει τη φθορά της συγκυβέρνησης· αν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο επόμενος μπορεί να περιμένει.














