[Προεκτάσεις] Αλισβερίσι

Εχει σχέση ο φάντης με το ρετσινόλαδο; Πώς δεν έχει. Οση το υπουργείο Οικονομικών με την Τράπεζα της Ελλάδος και την Κομισιόν. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τα απίστευτα που διαδραματίζονται στο παρασκήνιο για τα πρόσωπα που θα βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις τα επόμενα χρόνια.

Η κυβέρνηση ενεπλάκη σε έναν κυκεώνα ισορροπιών και επιδιώξεων που δημιουργούν τον κίνδυνο να απολήξει στις χειρότερες επιλογές. Το έκανε άλλωστε και στις ευρωεκλογές. Για να μην αναλάβουν οι δύο πολιτικοί αρχηγοί της συγκυβέρνησης την ευθύνη αξιοκρατικών επιλογών για την εκπροσώπηση των κομμάτων τους στο Ευρωκοινοβούλιο, έριξαν την μπάλα στην εξέδρα, με  συνέπειες στην ποιότητα της εκπροσώπησης της χώρας στον πιο σημαντικό ευρωπαϊκό θεσμό. Το επαναλαμβάνουν με δύο εξίσου κρίσιμους ευρωπαϊκούς οργανισμούς.

Μια σοβαρή κυβέρνηση θα αξιολογούσε καταρχάς τα πρόσωπα που κατέχουν σήμερα αυτά τα αξιώματα. Υπήρξε επιτυχημένος στον ρόλο του ο Γιώργος Προβόπουλος, σε μια περίοδο που ως κεντρικός τραπεζίτης της Ελλάδας τα είδε όλα; Δεν θα βρεθεί ούτε ένας που να έχει επιφυλάξεις. Για ποιον λόγο λοιπόν να αντικατασταθεί; Στέκεται η Μαρία Δαμανάκη στο Μπερλεμόντ – όπου οι επίτροποι εκπροσωπούν την Κομισιόν και όχι τη χώρα τους – χωρίς να κατεβαίνουν τα ακουστικά κάθε φορά που παίρνει τον λόγο; Γιατί να μην πάρει και δεύτερη θητεία που δημιουργεί προϋποθέσεις για καλύτερο χαρτοφυλάκιο;  

Αν κρίνει η κυβέρνηση ότι δεν καλύπτουν τα κριτήριά της, όφειλε να κινηθεί εγκαίρως και να έχει ήδη τους αντικαταστάτες τους. Για να το ξέρουν οι απερχόμενοι, οι επερχόμενοι και οι εμπλεκόμενοι. Για ποιον λόγο τα συνδέει με την τύχη ενός υπουργού; Εφόσον ο Πρωθυπουργός κρίνει ότι ο Γιάννης Στουρνάρας είναι επιτυχημένος, γιατί πρέπει να τον αλλάξει με κάποιον που θα πρέπει να αποδείξει ότι ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ρόλου; Και αν δεν τον θέλει πλέον στην κυβέρνηση, γιατί πρέπει να τον «βολέψει» κάπου;   

Για εσωτερικούς λόγους, η κυβέρνηση δημιουργεί καραμπόλα ανάμεσα σε αξιώματα που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους και αντιμετωπίζει τα πρόσωπα που συνδέονται με αυτά σαν μαριονέτες. Πρακτικά ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος έχουν διολισθήσει σε ένα αλισβερίσι μεταξύ εαυτών και αλλήλων – που γίνεται χειρότερο με την παρέμβαση Τσίπρα. Παραβλέπουν έτσι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει ο κανόνας του Ντενγκ Σιαοπίνγκ: «Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι άσπρη ή μαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια».