[Προεκτάσεις] Ισχύς

2 λεπτά
Με βάση την απλή εκλογική αριθμητική ας δούμε τα στοιχειώδη πολιτικά συμπεράσματα – για την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση.
1. Νικητής των ευρωεκλογών είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν θριάμβευσε, αλλά εξασφάλισε ένα αποτέλεσμα με πολιτική αξία και συμβολισμούς: για πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία κόμμα της Αριστεράς παίρνει την πρώτη θέση σε καθολικές εκλογές. Η κυβέρνηση δεν «έφυγε στις 26», αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε τροχιά εξουσίας. Ωστόσο, τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών με το ΠαΣοΚ, δεν βρίσκεται στο δικό του 1981 αλλά περισσότερο στο δικό του 1977.
Πάντως το αποτέλεσμα είναι σαν βολικό μπουφάν διπλής όψης για τον Τσίπρα. Από τη μία τον νομιμοποιεί, αν δεν τον υποχρεώνει κιόλας, να ζητεί εθνικές εκλογές. Από την άλλη του επιτρέπει – επίσης αν δεν τον υποχρεώνει κιόλας – να εκκαθαρίσει τις εσωκομματικές εστίες παραφωνίας.
2. Το ΠαΣοΚ πήρε το χειρότερο αποτέλεσμα της ιστορίας του. Σε σχέση με το 2012 έχασε το ένα τρίτο της δύναμής του και η σύγκριση του 8% με τις εικαζόμενες επιδόσεις των δημοσκοπήσεων κινείται μεταξύ αφέλειας και παρηγοριάς. Συνεπώς – και παρότι ο νεοπαπανδρεϊσμός στραπατσαρίστηκε – ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν θα αποφύγει την εσωκομματική αμφισβήτηση, με επιπλέον ερώτημα αν την Κυριακή εκτός από ψηφοφόρους το ΠαΣοΚ έχασε και το όνομά του: ο πράσινος ήλιος δεν υπήρχε στις οθόνες και το συνέδριο που ανακοινώθηκε θα είναι συνέδριο… άλλου κόμματος: της Ελιάς!
3. Η ΝΔ κρατήθηκε πάνω από το ιστορικό χαμηλό του Μαΐου του 2012, αλλά έχασε σχεδόν το ένα τέταρτο της δύναμης του Ιουνίου. Βεβαίως ο Αντώνης Σαμαράς ούτε και με χειρότερο αποτέλεσμα θα αντιμετώπιζε εσωκομματική αμφισβήτηση, καθώς ο μόνος που θα μπορούσε να το κάνει είναι ο Καραμανλής – και αυτός δεν έχει τέτοια πρόθεση. Ωστόσο, με δεδομένο ότι δεν έχει πλέον κανέναν από τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας και στην Περιφέρεια Αττικής απέτυχε, πρόκειται για πολιτική ήττα που δύσκολα θα επιτρέψει να υλοποιηθούν τα φημολογούμενα σχέδια για μετεξέλιξη της ΝΔ σε νέο κόμμα με νέο όνομα.
Γενικό συμπέρασμα; Τρία διαφορετικά κόμματα, τρεις διαφορετικές εκλογικές επιδόσεις, αλλά το ίδιο μετεκλογικό λάθος: η επίδειξη ισχύος. Μόνο που, όπως έλεγε η Θάτσερ, «στην πολιτική το να είσαι ισχυρός είναι όπως το να είσαι κυρία: αν πρέπει να το λες δεν είσαι».














