[Προεκτάσεις] Μάθημα

2 λεπτά
Αντί για ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος, τρεις ανέκδοτες – αλλά χρήσιμες – ιστορίες από το παρελθόν.
– Στις εκλογές του 1977 η Εθνική Παράταξις, που συσπείρωνε χουντικούς και βασιλικούς της εποχής, πήρε σχεδόν 7% και απειλούσε να εγκατασταθεί μονίμως στην πολιτική σκηνή. Ο πολιτικός μύθος λέει ότι τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως θεμελιωτές του μεταπολιτευτικού πολιτικού οικοδομήματος, συμφώνησαν – ή, κατά άλλους, απλώς συνέπεσαν – στην ίδια στρατηγική: η εγχώρια Ακροδεξιά πρέπει να μείνει εγκλωβισμένη στη ΝΔ.
– Στα τέλη του 1984 μετά την ανάληψη της ηγεσίας της ΝΔ από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, πολυπράγμων κυβερνητικός αξιωματούχος του ΠαΣοΚ με παρασκηνιακή δράση παρακινούσε εκδότη ακραίου εντύπου – υποσχόμενος σχετική υποστήριξη – να ιδρύσει κόμμα στα δεξιά της ΝΔ ώστε να της αφαιρέσει ακραίους ψηφοφόρους. Οταν το έμαθε ο Ανδρέας Παπανδρέου διεμήνυσε: «Θα σου κόψω τα πόδια».
– Την άνοιξη του 1993 ο Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δέχθηκε στην Εκάλη αλλοδαπό παράγοντα που διερευνούσε τη συγκατάθεσή του σε ένα σχέδιο επίλυσης του «Σκοπιανού», στο οποίο υπήρχε ήδη συμφωνία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το απέρριψε και, αργότερα, εξομολογήθηκε σε συνομιλητή του: «Θα ήταν σαν να δεχθώ τη δημιουργία ακροδεξιού κόμματος στην Ελλάδα».
Αυτές οι ιστορίες δείχνουν ότι η Ακροδεξιά – που απειλούσε την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία από την ίδρυσή της – δεν έβρισκε επί 35 χρόνια χώρο να υπάρξει ως πολιτική δύναμη γιατί οι ταγοί του πολιτικού συστήματος την αντιμετώπισαν στρατηγικά. Το ακροδεξιό μόρφωμα άρχισε να εγκαθίσταται στο μαλακό υπογάστριο του πολιτικού συστήματος όταν αυτή η στρατηγική ακυρώθηκε.
Στο ΠαΣοΚ, μετά τον Σημίτη, πρώτα συμφιλιώθηκαν με την ήπια μορφή του φαινομένου και, στη συνέχεια, απλώς κάνουν δυσνόητες αναλύσεις για σεμινάρια. Στη ΝΔ, μετά τον νεότερο Καραμανλή, δεν θέλουν τη Χρυσή Αυγή αλλά θέλουν τις ψήφους της. Αμφότεροι βολεύονται στην αυταπάτη ότι οι χρυσαυγίτες υπάρχουν λόγω της οικονομικής κρίσης.
Δεν βλέπουν ότι η εμφάνισή τους ακολουθεί την κρίση εκπροσώπησης του κοινοβουλευτισμού – γιατί οι κοινοβουλευτικοί δεν προστάτευσαν τον εαυτό τους. Δεν διακρίνουν ότι κάποιοι πολίτες εκλαμβάνουν τους «εγέρθητους» νεοναζί ως «εξολοθρευτές» του πολιτικού συστήματος, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης.
Το μάθημα των ευρωεκλογών είναι ότι η λάθος ανάλυση της ελληνικής Ακροδεξιάς οδηγεί σε λάθος αντιμετώπισή της. Ή, όπως έλεγε ο Αϊνστάιν: «Τα προβλήματα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν στο επίπεδο σκέψης που τα δημιούργησε».














