[Προεκτάσεις] Αποκατάσταση

Εκλογές έχουμε, δυο κουβέντες παραπάνω θα ακουστούν. Αλλά στην πολιτική το θέμα δεν είναι μόνο τι λες τώρα. Είναι και τι κρατάς για μετά. Από αυτή την άποψη ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν κράτησε τίποτε όταν κατηγόρησε τη ΔΗΜΑΡ για «παρασιτισμό». Ηταν στρατηγικό λάθος. Γιατί όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα για τα δυο κόμματα στις 25 Μαΐου, την επομένη έχουν να παίξουν μια ακόμη παρτίδα μεταξύ τους. Για την Κεντροαριστερά ρε γαμώτο…

 Οι δυνάμεις αυτού του χώρου, που κάλυπτε ώς το 2012 πλήρως το ΠαΣοΚ, σήμερα είναι  τριχοτομημένες. Ενα κομμάτι έμεινε στο ΠαΣοΚ, ένα άλλο βρήκε διέξοδο στη ΔΗΜΑΡ και ένα τρίτο προσέφυγε στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν συμπτυχθούν σε έναν πολιτικό φορέα – υπολογίσιμη – Κεντροαριστερά στην Ελλάδα δεν θα υπάρξει.  

Από αυτή την άποψη η αντίληψη ότι ο Βενιζέλος κι ο Κουβέλης κάθονται σε μια τραμπάλα και όταν ανεβαίνει ο ένας κατεβαίνει ο άλλος, είναι ανιστόρητη και καταστροφική. Αντίθετα ό,τι βγάλει αθροιστικά για ΠαΣοΚ – ΔΗΜΑΡ η κάλπη θα είναι η μαγιά για έναν κεντροαριστερό φορέα με προοπτική εξουσίας. Ικανό να επαναπατρίσει τους πληθυσμούς που μετανάστευσαν στην Κουμουνδούρου.

Ο Φώτης Κουβέλης δείχνει να διαβλέπει αυτή την προοπτική. Κι ας κατηγορήθηκε όταν έφυγε από την κυβέρνηση Σαμαρά. Ή δέχθηκε ακόμη και συντροφικά μαχαιρώματα γιατί δεν ακολούθησε τον Μπίστη στους 58 ή στην Ελιά. Μάλλον θα τον συνέφερε να κρυφτεί σ’ αυτά τα σχήματα, αν δεχθούμε ότι διασχίζει εκλογική έρημο – σύμφωνα με μια συγκεκριμένη προπαγάνδα. Οτι διεκδικεί να επιβεβαιώσει την παρουσία της ΔΗΜΑΡ ως υπαρκτής κοινοβουλευτικής δύναμης της Κεντροαριστεράς – χωρίς να πυροβολεί στα πόδια το ΠαΣοΚ – συνιστά συνεισφορά στις διεργασίες που θα εκκινήσουν αναγκαστικά από το βράδυ κιόλας της 25ης Μαΐου.

Αυτές οι διεργασίες θα είναι η έσχατη ευκαιρία για έναν πολιτικό σχηματισμό που θα συμπτύσσει τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας  και της ελληνικής Κεντροαριστεράς. Αλλά για να συναντηθούν μετά τις εκλογές δυο κόμματα στον δρόμο προς την ανασύνταξη της δημοκρατικής παράταξης πρέπει να μην ανατινάξουν τα γεφύρια πριν από την κάλπη. Θα συνιστούσε συνεισφορά του  Βενιζέλου αν αποκαθιστούσε εγκαίρως τη βλάβη που προκάλεσε στη σχέση του με τον Κουβέλη – η διαδρομή του οποίου άλλωστε δεν προσφέρεται για τέτοιους χαρακτηρισμούς. Σε τελευταία ανάλυση  στην πολιτική, όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ, «κανείς δεν έπαθε δυσπεψία τρώγοντας τις λέξεις».