[Προβολείς] Κάνε στην άκρη

Δύο Πάπες μάνι μάνι ανακήρυξε αγίους το Βατικανό τις προάλλες και εμείς μόνο έναν. Δεν με ξενίζει η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να αγιοποιήσει εν ζωή τον Μανώλη Γλέζο και να τον βάλει στον ίδιο ντορβά με ορισμένους που δεν θέλω τώρα να ονοματίσω. Πώς το λένε οι Γραφές; «Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται». Αγνοώ πού κατατάσσει τον εαυτό του ο ίδιος ούτε μπορώ να μπω στη θέση του, από θρησκοληψία μάλλον παρά από βλάσφημη διάθεση. Αυτό είναι το περίεργο με όσους έχουμε θητεύσει στην Αριστερά. Το ξεκινάμε από αμφισβήτηση και το τερματίζουμε ως θεούσες. Είναι πολύ συφερτικό να είσαι θεούσα την σήμερον ημέραν. Πρώτα απ’ όλα, εκτός από τους φίλους σε σέβονται και οι εχθροί. Γιατί είναι μεγάλη η σφίξη να μπερδέψεις τη μειονεξία σου με αλλότρια υπεροχή και έτσι να περάσεις λάθρα εκεί που δεν σε παίρνει καθόλου. Το ‘παθα κι εγώ σε μια φάση με τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, ήρθε όμως η ζωή και μου άλλαξε τα φώτα.

Είναι ωραίο να σε ταπεινώνει η ζωή, να μη σε αφήνει να σηκώσεις κεφάλι. Από αυτό το ευλογημένο ύψος, μπορείς άνετα να βάλεις το αφτάκι σου σαν τους Ινδιάνους στο χώμα. Να ακούσεις το ιππικό που έρχεται και να μεριάσεις εγκαίρως.