Στην Ευρώπη που θα ψηφίσει στις 25 Μαΐου υπάρχουν κόμματα που είναι υπέρ του ευρώ. Είναι τα περισσότερα και τα πιο συστημικά, για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση της μόδας.
Υπάρχουν βεβαίως και κόμματα που είναι εναντίον του ευρώ. Μερικά κομμουνιστικά (μεταξύ των οποίων το ελληνικό), το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν στη Γαλλία, άλλες αριστερές ή εθνικιστικές οργανώσεις κ.λπ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μία κατηγορία μόνος του.
Αν δεν απατώμαι, πρόκειται για το μοναδικό κόμμα στην Ευρώπη (και εξαιρώ τα διάφορα γκρουπούσκουλα) χωρίς σαφή, δεδομένη και αδιαμφισβήτητη θέση για το νόμισμα της χώρας του και ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Και δεν συμφωνούν όχι στα δευτερεύοντα ούτε στα επουσιώδη, αλλά σε ένα κορυφαίο ζήτημα για κάθε πολιτικό οργανισμό: την εθνική στρατηγική.
Διότι το «ναι Ή όχι στο ευρώ» δεν προκύπτει από κάποιον λογιστικό υπολογισμό και, ακόμη λιγότερο, από έναν εσωκομματικό συσχετισμό. Δεν είναι καν ζήτημα εσωκομματικού διαλόγου και δημοκρατίας.
Αποτελεί βασικό και κορυφαίο συστατικό μιας εθνικής στρατηγικής.
Τη δεκαετία του 1990 η Ελλάδα ομονοούσα επέλεξε τη συμμετοχή της στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης και στην ευρωζώνη όχι με αναλογιστική οικονομική μελέτη αλλά με αυστηρά εθνικά κριτήρια.
Είμαστε εκεί διότι θεωρούμε ότι ανήκουμε εκεί. Με ό,τι αυτό επιβάλλει και προϋποθέτει. Χωρίς αμφιβολίες και χωρίς επιστροφή. Τελεία και παύλα.
Αντιλαμβάνομαι ότι μια μερίδα της Αριστεράς καταλαβαίνει πως το πλαίσιο της ευρωζώνης είναι δεδομένο, διαμορφωμένο και εντελώς ασύμβατο με τη ρητορική, την ιδεολογία και τις εξαγγελίες της. Οτι είναι ένας «ευρωμονόδρομος», όπως καταγγέλλουν.
Δίκιο έχουν και ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει.
Απέναντι σε αυτό το δεδομένο, όμως, υπάρχουν μόνο δύο στρατηγικές:
Ή αποδέχεσαι το πλαίσιο και κοιτάς χωρίς ανοησίες και βερμπαλισμούς, με θυσίες και συμβιβασμούς, να ανταποκριθείς όσο γίνεται καλύτερα για να εξυπηρετήσεις το υπέρτερο εθνικό σου συμφέρον.
Ή τα μαζεύεις και φεύγεις – όπως εισηγούνται ο Λαφαζάνης, το ΚΚΕ, ο Αλαβάνος και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ…
Για να το πω απλά: στον μονόδρομο, είτε οδηγείς κανονικά είτε πας από άλλον δρόμο. Δεν μπορείς να οδηγείς σε αντίθετη κατεύθυνση διότι θα σε πατήσουν.
Μόνο άσχετοι Ή παπατζήδες μπορούν λοιπόν να νομίζουν ή να υπόσχονται ότι θα παραμείνουν στην Ευρώπη και στο ευρώ χωρίς τους κανόνες, το κόστος και τις υποχρεώσεις της παραμονής στην Ευρώπη και στο ευρώ.
Αλλά, όπως φαίνεται, μάλλον έχουμε μπλέξει με άσχετους ή παπατζήδες!..