[Προεκτάσεις] Αρνηση

Ανάμεσα σε όσα επαναλαμβάνει στις δημόσιες εμφανίσεις του ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είναι ότι κακώς του χρεώνουν την προεκλογική φράση του 2009: «Λεφτά υπάρχουν». Το έκανε και χθες στην προεκλογική εκδήλωση της υποψήφιας με τη ΔΗΜΑΡ Μαριλένας Κοππά, αναφέροντας ότι «όσοι μιλούν επικριτικά υποκρύπτουν συνειδητά τα όσα πραγματικά ειπώθηκαν».

Ποιοι υποκρύπτουν και πώς είναι δυνατόν να αποκρυφθεί κάτι που ελέχθη σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση; Η σκηνή είναι καταχωρισμένη σε όλα τα αρχεία: ο ημέτερος Γιώργος Παπαχρήστος υπέβαλε ερώτηση για τη χρηματοδότηση των προεκλογικών παροχών του ΠαΣοΚ και ο υποψήφιος τότε πρωθυπουργός μεταξύ των άλλων απάντησε.

«Θα χρειαστεί να συγκρουστούμε με πρακτικές και αντιλήψεις του παρελθόντος. Μία από αυτές, για την οποία σιωπά η κυβέρνηση, δεν είναι απλώς πού θα βρούμε τα λεφτά, αλλά πού πηγαίνουν τα λεφτά. Γιατί λεφτά υπάρχουν. Υπάρχουν τεράστιες σπατάλες, πελατειακής φύσης. Σας δίνω παραδείγματα…». Και συνέχισε αναφέροντας ότι θα περιορίσει τη σπατάλη, ότι θα εισπράξει τα 31 δισ. ευρώ των ανείσπρακτων φόρων, ότι θα βρει νέα έσοδα και άλλα ωραία και μαγικά, που δεν έχουν πλέον αξία – όπως δεν είχαν και τότε.          

Αρα, λοιπόν, το «λεφτά υπάρχουν» το είπε. Δεν το υπονόησε ούτε το περιέγραψε. Το είπε ρητά και κατηγορηματικά. Και δεν το είπε απλώς: προέβαλε και επιχειρήματα για να το υποστηρίξει. Γιατί το αρνείται λοιπόν; Δεν θα ήταν καλύτερα να παραδεχθεί ότι «ναι, το είπα βρε αδελφέ – λάθος, αλλά το είπα»; Γιατί επιμένει να διαψεύδει αυτό που όλοι άκουσαν;

Ενδεχομένως δεν έχει σημασία σήμερα τι είπε και πώς το είπε τότε. Δείχνει όμως ότι ένας πολιτικός που έφτασε στην κορυφή αρνείται να κάνει την παραμικρή αυτοκριτική. Μέχρι σήμερα δεν έχει ακουστεί από το στόμα του ούτε λέξη για ενδεχόμενα λάθη του. Δεν παραδέχεται ούτε όσα έχει εκστομίσει ο ίδιος.

Πώς είναι δυνατόν για το Μνημόνιο να ευθύνονται όσοι ήταν πριν από αυτόν (όπως ο Καραμανλής), όσοι ήταν μαζί με αυτόν (όπως οι ευρωπαίοι ηγέτες) και όσοι ήταν ύστερα από αυτόν (όπως ο Σαμαράς) αλλά όχι και ο ίδιος; Αυτή η στάση είναι το μεγαλύτερο λάθος του. Γιατί όπως έλεγε ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Γουίλ: «Τα λόγια ενός πολιτικού δεν φανερώνουν την ιδέα που έχει για το θέμα του, αλλά την ιδέα που έχει για το ακροατήριό του».