[Προβολείς] Δώρα γάμου

Προκειμένου να είμαι στην τσίτα για το ποιος από τους υποψηφίους της ΔΗΜΑΡ θα την κάνει προς ΣΥΡΙΖΑ, ποιος συριζαίος θα πάει να κλειστεί σε μοναστήρι και με ποια «ατυχήσασα» θα προσπαθήσουν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους οι ανέστιοι του ΓΑΠ, χίλιες φορές καλύτερα να χαζεύω τους χανιώτικους γάμους των Κινέζων. Είναι πιο ευφρόσυνο και απείρως πιο ξεκαρδιστικό να βλέπεις νύφες με ξώπλατα στο φρούριο Κουλέ να κόβουν καρφοπέταλα απ’ τ’ αγιάζι του Κρητικού Πελάγους και κορίτσια με τοπικές ενδυμασίες αρχαίας ιέρειας να ευλογούν τα μνήστρα ταύτα. Τι μνήστρα, δηλαδή; Μακάρι να ήταν και τα δικά μου σε σκληρό τουριστικό συνάλλαγμα αλλά τότε, βλέπεις, ήταν πολύ της μόδας η Kosta Boda και τα πυρίμαχα σκεύη. Το φυσάω τώρα και δεν κρυώνει που δεν τα άλλαξα όσο ήταν καιρός με κάνα μελάνι για τον εκτυπωτή, καμιά συνδρομή κινητής τηλεφωνίας, κάνα διαρκείας για το γήπεδο, αλλά έτσι συνήθως συμβαίνει με τα δώρα γάμου. Είναι εκεί ίσα ίσα για να σου πιάνουν τον χώρο, για να περιέχουν «του κουτιού», πλην αχρησιμοποίητο, τον βίον ανθόσπαρτον.

Γι’ αυτό σου λέω, αγαπητή Ολγα. Την άλλη φορά κάλλιο να λανσάρεις την Ελλάδα σαν ιδανικό τόπο χαρούμενων διαζευγμένων. Εκεί να δεις καραβιές, εκεί να δεις και τζίρο. Διότι καλές οι photo opportunity, αλλά να βγάζουμε κι εμείς κάτι.