[Διαστάσεις] Θαύμα, θαύμα!

Πριν από τρία χρόνια, η Φλοριμπέτ Μόρα Ντίας από την Κοσταρίκα διαγνώστηκε με ανεύρυσμα στον εγκέφαλο και της έδωσαν ένα μήνα ζωής. Λίγες ημέρες μετά πραγματοποιήθηκε η οσιοποίηση του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’. Η Φλοριμπέτ την παρακολούθησε από την τηλεόραση και έπεσε για ύπνο. Ξύπνησε όμως μέσα στη νύχτα και είδε δίπλα της ένα περιοδικό με μια φωτογραφία του Πάπα που είχε τα χέρια ανοιχτά. Μια φωνή τής είπε: «Σήκω και μη φοβάσαι». «Ναι, Κύριε» απάντησε εκείνη. Αυτό ήταν: είχε θεραπευτεί. Ανθρωποι της Εκκλησίας τη συνόδευσαν στη Ρώμη, όπου οι γιατροί πιστοποίησαν ότι η θεραπεία της ήταν «ξαφνική, πλήρης, μόνιμη και ανεξήγητη». Επρόκειτο ακριβώς για τον ορισμό που δίνει το Βατικανό για το θαύμα.

Το καταστατικό του Βατικανού ορίζει ότι για να αγιοποιηθεί κάποιος πρέπει να έχει κάνει δύο θαύματα. Αυτό ήταν το δεύτερο. Το πρώτο είχε γίνει τον Ιούλιο του 2005. Η γαλλίδα καλόγρια Μαρί Σιμόν Πιερ ανακάλυψε μία ημέρα ότι δεν μπορούσε να κινήσει τα πόδια της. Πήγε στον γιατρό και της είπε ότι πάσχει από Πάρκινσον. Το ίδιο βράδυ προσευχήθηκε στον Πάπα, που είχε πεθάνει από την ίδια ασθένεια τρεις μήνες νωρίτερα. Το άλλο πρωί ήταν καλά. «Επρόκειτο σίγουρα για θαύμα» δήλωσε ο Νταβίντ Ρουσί από την Αρχιεπισκοπή της Νότιας Γαλλίας. Εκπρόσωποι της ιατρικής επιστήμης συμφώνησαν και πάλι.

Η Φλοριμπέτ ήταν επίσημη προσκεκλημένη χθες στην τελετή αγιοποίησης του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ και του Πάπα Ιωάννη ΚΓ’. Ισως να ήταν παρούσα και η Μαρί Σιμόν ή οι δύο ασθενείς στους οποίους χρωστά την αγιοποίησή του ο άλλος Πάπας. Με άλλα λόγια, ο χαρισματικός Πάπας Φραγκίσκος, ο λιγότερο χαρισματικός προκάτοχός του, 34 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων και ένα εκατομμύριο πιστοί ισχυρίστηκαν χθες με την παρουσία τους στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου δύο πράγματα. Πρώτον, ότι γίνονται θαύματα. Δεύτερον, ότι τα κριτήρια επιλογής των πιστών που ευεργετούνται είναι ψιλοαυθαίρετα: ο Θεός διάλεξε τη Φλοριμπέτ και τη Μαρί Σιμόν, και όχι μια μάνα που πεθαίνει από καρκίνο του μαστού κι αφήνει το παιδί της ορφανό, ένα παιδί που πεθαίνει από λευχαιμία πριν προλάβει να γνωρίσει τη ζωή ή ένα νέο άνθρωπο που βασανίζεται αφόρητα πριν αποχαιρετήσει τον μάταιο τούτο κόσμο. Γιατί δηλαδή δεν τους γιατρεύει όλους; Για να μην καταρρεύσει το συνταξιοδοτικό;

Μπορεί κανείς να πιστεύει σε όποιον Θεό θέλει. Μπορεί επίσης να λατρεύει τον Πάπα, τον Δαλάι Λάμα ή τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Οταν όμως οι επικεφαλής των εκκλησιών ισχυρίζονται τον 21ο αιώνα ότι μπορεί κάποιος βαριά άρρωστος να θεραπευτεί μέσα σε μια νύχτα με θεία παρέμβαση, και τον ισχυρισμό τους αυτό τον επικυρώνουν λειτουργοί της ιατρικής, υπάρχει πρόβλημα. Θα μπορούσε δηλαδή να μιλήσει κανείς και για σκοταδισμό.