[Στίγμα] Προς Συριζαίους Επιστολή Μητρόπουλου

Δεν έχω ιδέα για το ποια αποστολική Επιστολή διαβάζεται σήμερα Μεγάλη Τρίτη στις εκκλησίες – πλην του τροπαρίου της Κασσιανής, η οποία υμνεί μία «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή». Εγώ το μόνο που έχω να συνεισφέρω είναι μία προς Συριζαίους Επιστολή Αλέξιου Μητρόπουλου, η οποία στο πνεύμα των ημερών χτυπάει κάτι καμπάνες νααααααα με το συμπάθιο στους συντρόφους και συναγωνιστές, μηδέ της ηγεσίας του συνονόματου Αλέξη εξαιρουμένης.

Η επιστολή εστάλη το Σάββατο, είχε αποδέκτες της 201 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής (ένα εκ των οποίων είχε την «καλοσύνη» να μου τη διαβιβάσει για τα… περαιτέρω) και τα όσα αναφέρει εκτιμώ ότι απαντούν καταλυτικά στο ερώτημα γιατί ο Αλέξης «είμαι το ΠαΣοΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλος απέφυγε – επιμελώς θα έλεγα – να απευθυνθεί στο όργανο που συνεδρίασε από το μεσημέρι της Κυριακής μέχρι όρθρου βαθέος της Δευτέρας για να καταλήξει σε αυτά που ήδη (πρέπει να) γνωρίζετε ως επιμελείς αναγνώστες για το ευρωψηφοδέλτιο.

Τι αναδύεται ανάγλυφα από την Προς Συριζαίους Επιστολή Β’ του Αλέξιου (είχε προηγηθεί μία άλλη τον Ιανουάριο); Η αγωνία του για το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Γράφει σχετικά: «Ο λαός δεν θα συγχωρήσει ποτέ το ενδεχόμενο να φανούμε ανίκανοι να διαχειριστούμε το ποσοστό που μας έδωσε δοκιμαστικά (σ.σ!..), εξαιτίας πολλών λόγων που έχω εξηγήσει και με τους οποίους ενδεχομένως κάποιοι από σας να διαφωνείτε. Οι πολίτες περιμένουν να τους οδηγήσουμε στην έξοδο εδώ και τώρα, χωρίς περαιτέρω περιχαρακώσεις, βολονταρισμούς, ιδεολογικές προπέτειες και προσωπικές αυτοδικαιώσεις».
Εκεί που δάκρυσα πραγματικά, είναι διαβάζοντας την κατάληξη της επιστολής: «Δεν μπορεί και δεν πρέπει να καταγραφούμε ως ένα ακόμη “περιστατικό” («Εσύ δεν είσαι αγάπη/ είσαι επείγον περιστατικό» το λέει και ο Καρράς σε ένα τραγούδι του) της διαρκούς ήττας του προοδευτικού κινήματος, της νέας τραγωδίας της Αριστεράς».

Πριν φτάσει έως εδώ ο Αλέξιος, ο οποίος οφείλω να ομολογήσω ότι είναι μια αεικίνητη σβούρα που γυρίζει ολημερίς στην «πιάτσα» και πιάνει τα μηνύματα της κοινωνίας, προαναγγέλλει στους συντρόφους και συναγωνιστές ότι αυτό που ακούγεται στην πόρτα να χτυπάει δεν είναι ο ταχυδρόμος ούτε το pizza boy: είναι η ήττα που έρχεται στις εκλογές.

Γράφει σχετικά: «Τα πρώτα μηνύματα από το μέτωπο των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν είναι αισιόδοξα (ωχ!). Οι διαδικασίες ανάδειξης των υποψηφίων από τις Οργανώσεις αδιαφόρησαν για τα κατά τόπους πρόσωπα-συνδέσμους μας, με τα οποία υφάναμε τον ιστό του 27% της εκλογικής μας δύναμης. (…) Υπό αυτές τις συνθήκες, εάν βρεθούμε ξανά μπροστά σε έναν κύκλο εσωστρέφειας, θα είναι ό,τι πιο καταστροφικό για το κόμμα και τους δεσμούς εμπιστοσύνης με τους πολίτες».

Οπως ήταν φυσικό, τηλεφώνησα στον φίλο Αλέξη «είμαι το ΠαΣοΚ στον ΣΥΡΙΖΑ». Τον βρήκα στο Αγρίνιο, διασκεπτόμενο με φορείς της περιοχής. Μου επιβεβαίωσε τα της επιστολής. Μου ανέφερε ότι στόχος του ήταν να αφυπνίσει τους συντρόφους του. Και μου τόνισε ότι θα ήταν ολέθριο και τρομερό να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα σε ένα νέο κύκλο εσωστρέφειας. Κλείσαμε ανταλλάσσοντας ευχές για το Πάσχα. Και μένα μου ήρθε στον νου ένα κλασικό τραγούδι, ο «Αγγελος Εξάγγελος» του Διονύση Σαββόπουλου – η τελευταία στροφή συγκεκριμένα:  

Τι κρύβει η λέξη «Ρομά»;

Στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα, και ειδικά στο γραφείο Τύπου, του οποίου προΐσταται το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα (και τη μακριά γλώσσα) Σκουρλέτης, κάποιος πρέπει να τους μιλήσει για τον ρατσισμό και τις διακρίσεις. Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν με τον κατάλογο των υποψήφιων ευρωβουλευτών αναφέρουν το όνομα της κυρίας Σατιχά Σουλεϊμάν και μέσα σε παρένθεση τη λέξη Ρομά. Δεν γνωρίζω τι τους ώθησε να μας επισημάνουν ότι η γυναίκα είναι Ρομά. Οτι έχουν ρεύμα και στους Ρομά; Οτι η παρουσία της στο ψηφοδέλτιο είναι ένας επιπλέον λόγος για να τους ψηφίσουμε; Τι ακριβώς, αλήθεια αγνοώ. Οπως αγνοώ και ποιος είναι ο λόγος που δίπλα στο όνομα της κυρίας Δήμητρας Μανώλη και της ιδιότητάς της ως συνδικαλίστριας προστέθηκε η αναφορά «καθαρίστρια». Πάσα εξήγηση δεκτή, διότι ο ρατσισμός δεν είναι μονοπώλιο της φασίζουσας Ακροδεξιάς, καιροφυλακτεί παντού…

Η «έξωση» Μυλόπουλου

Κατά τα λοιπά, επιθυμώ να εκφράσω τη συμπαράστασή μου στον πρύτανη (ακόμη;) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μυλόπουλο, ο οποίος κόπηκε με βάναυσο τρόπο από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός το οποίο φανερώνει την αχαριστία του κόμματος απέναντί του. Διότι ο άνθρωπος σκίστηκε όλο αυτό το διάστημα – μέχρι και τον Τσίπρα υποδέχθηκε στο ΑΠΘ (πάλι καλά που δεν τον έκανε διδάκτορα να έχουμε άλλα) μετά βαΐων και κλάδων. Και ποια η ανταμοιβή; Εξω από το ψηφοδέλτιο και μάλιστα με το «επιβαρυντικό» σκεπτικό ότι έχει εκκρεμότητες με την οικονομική διαχείριση του Πανεπιστημίου.

Αλλά δεν τον φοβάμαι τον Μυλόπουλο, όχι. Ετσι κι αλλιώς, ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μπορεί τώρα να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην υπονόμευση του νόμου Διαμαντοπούλου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Θεωρίες συνωμοσίας και υποψήφιοι

Στο μεταξύ συνεχίζεται με αμείωτη ένταση το παζάρι μεταξύ ηγετικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ και Αριστερής Πλατφόρμας αναφορικά με την τύχη του Γιάνη τού «μετά την κρίση προφήτη της κρίσης» Βαρουφάκη και του πρέσβη επί τιμή της δραχμής Κώστα Λαπαβίτσα. Τον πρώτο (πακέτο με το αισθαντικό αγόρι με την αλογοουρά Κρίτωνα) επιθυμεί διακαώς ο πρόεδρος Αλέξης στο ψηφοδέλτιο, τον δεύτερο ο φίλος μου ο Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Πρόκειται για μία μόνο πτυχή του γενικού μπάχαλου της Κεντρικής Επιτροπής, το οποίο κατά το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα (και τη μακριά γλώσσα) Σκουρλέτη είναι επινόηση του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου που επιδιώκει να δημιουργήσει προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω σε αυτό ακριβώς το σημείο να επιβεβαιώσω ότι σύμφωνα και με δικές μου πληροφορίες, ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα: τις τελευταίες ημέρες εξυφαίνεται μια διεθνής συνωμοσία κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου Αλέξη, από κοινού από το μεγάλο κομπραδόρικο κεφάλαιο, τους ντόπιους εκφραστές του, μυστικές υπηρεσίες (CIA, ΜΙ6, MSS της Κίνας, SVR της Ρωσίας, Mossad χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, BND της Γερμανίας, DGSE της Γαλλίας κ.λπ.) και όπως πάντα, διότι τι μπορεί να γίνει χωρίς αυτά, «τα μέσα ενημέρωσης της διαπλοκής»!