[Στίγμα] Η αποχή «καίει» τον ΣΥΡΙΖΑ

Κακό δεν είναι να είναι κανείς αισιόδοξος – ίσα ίσα. Αλλωστε από αισιοδοξία κανείς δεν πέθανε. Υπό την έννοια αυτή, δεν βρίσκω τίποτε το συγκλονιστικά παράταιρο στην πεποίθηση του προέδρου Αλέξη ότι όχι μόνο θα νικήσει στις επερχόμενες ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα κερδίσει με τέτοια διαφορά ώστε θα καταρρεύσει η κυβέρνηση και η χώρα θα οδηγηθεί σε εθνικές εκλογές στις οποίες φυσικά θα σαρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ωραίο το σενάριο, αλλά τα νέα που έχω για τον πρόεδρο είναι το λιγότερο άσχημα. Διότι όλα αυτά που και χθες επανέλαβε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος δεν προκύπτουν από πουθενά. Με αφορμή μια συνέντευξη που έδωσε συνεργάτης του δημοσκόπος, ονόματι Βερναρδάκης (περί του οποίου θα αναφερθώ στη συνέχεια, διότι είπε κάτι ενδιαφέροντα πράγματα), συνομίλησα με δύο  έγκυρους και έγκριτους δημοσκόπους, οι οποίοι συνέπεσαν ως προς το ακόλουθο πολιτικό συμπέρασμα: «ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να κινητοποιήσει τον κόσμο του να ψηφίσει στις ευρωεκλογές, διότι υπάρχουν δύο στοιχεία που λειτουργούν σε βάρος της προσπάθειάς του να κερδίσει μια νίκη ανατροπής της κυβέρνησης».

– Ποια είναι αυτά τα στοιχεία; ρώτησα.

Ρωτώντας πας στην Πόλη ως γνωστόν, και έπειτα από ερωτήσεις μου προέβλεψαν ότι με εξαίρεση ίσως τη  Ρένα Δούρου στην Αττική οι υπόλοιποι υποψήφιοι περιφερειάρχες του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να χάνουν είτε από τους νυν περιφερειάρχες είτε από δυνατές υποψηφιότητες όπως ας πούμε του Κώστα Μπακογιάννη στη Στερεά Ελλάδα.

Κατά τις ίδιες πηγές, αντίστοιχο πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει η ΝΔ στην Περιφέρεια Αττικής: ο υποψήφιός της Γ. Κουμουτσάκος δεν περνάει στον δεύτερο γύρο, άρα η κυβερνητική παράταξη θα πρέπει να κάνει ειδική καμπάνια για την Αττική, όπου ψηφίζει σχεδόν το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος, προκειμένου να προσέλθουν στις κάλπες των ευρωεκλογών οι οπαδοί της – μη έχοντας το κίνητρο του κομματικού υποψηφίου για την περιφέρεια…

Ε, όχι και 90% «Δεν ξέρω, δεν απαντώ»

Προανέφερα ότι θα ασχοληθώ με την περίπτωση του δημοσκόπου Βερναρδάκη, του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από τον «αισιόδοξο» Αλέξη. Είναι αυτός δηλαδή, ο οποίος με τις – άκρως – «αισιόδοξες» προβλέψεις του για τον ΣΥΡΙΖΑ δίνει στον πρόεδρο το έναυσμα να δηλώσει όλα αυτά που προανέφερα, και ακόμη περισσότερα. Προφανώς ο δημοσκόπος θα διαθέτει στοιχεία, δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο. Δεν ρίχνει ας πούμε τα χαρτιά. Ούτε διαβάζει το φλιτζάνι.

Διαβάζοντας όμως μια πρόσφατη συνέντευξή του στο tvxs του φίλου από τα παλιά Στέλιου Κούλογλου, ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί λιγάκι. Διότι ο επιστήμων υποστηρίζει ότι οι δημοσκοπήσεις (που βλέπουμε να δημοσιεύονται το τελευταίο διάστημα) δεν ανταποκρίνονται την πραγματικότητα, ειδικά όσον αφορά τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι σε αυτές απαντά μόνο το 10% των ερωτηθέντων που δεν έχουν και πρόβλημα με την κρίση, ενώ το 90% αρνείται.

Βρήκα το επιχείρημα του επιστήμονος – αν και αντιλαμβάνομαι ότι διατυπώθηκε προκειμένου να  στηρίξει την «αισιοδοξία» Αλέξη – τρομερό. Ρώτησα τους προαναφερθέντες δημοσκόπους συνομιλητές μου επ’ αυτού. Μου ανέφεραν ότι όντως υπάρχει άρνηση εκ μέρους των πολιτών που καλούνται να μετάσχουν στις μετρήσεις, αλλά όχι τόσο μεγάλη.

– Πόση είναι; ρώτησα (διότι είμαι της άποψης ότι το μέγεθος μετράει…).

– 40% με 50%, μου ανέφεραν και οι δύο. Και όσο  πλησιάζουν οι εκλογές (θα) έχει μια τάση μείωσης…

– Μα ο επιστήμων υποστηρίζει ότι είναι 90%, επισήμανα…

– Τότε να ρωτήσετε αυτόν, μου είπε ο ένας, σχεδόν σαρκαστικά, πώς είναι δυνατόν με τέτοιο ποσοστό άρνησης συμμετοχής να προχωρεί σε… πρωτότυπες εκτιμήσεις όπως η λεγόμενη «εκλογικής επιρροής» και να διαπιστώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται 2,5 μονάδες…

Φυσικά απέφυγα να τηλεφωνήσω στον εν λόγω επιστήμονα, εκτιμώντας ότι δεν έχει κανένα νόημα. Θυμόμουν τις σχετικές, υπέρ ΣΥΡΙΖΑ, προβλέψεις που είχε κάνει για τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, όταν ώς τις 8 το βράδυ έβγαζε βέβαιο νικητή το αριστερό αγόρι Αλέξη (προκαλώντας του… τρόμο), αλλά η κάλπη ανέδειξε πρώτη τη ΝΔ με σχεδόν δύο μονάδες διαφορά…

Ο Κρίτων διχάζει

Αναφορικά τώρα με τη χθεσινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, παρ’ όλο τον σεβασμό που του τρέφω, θα κακίσω την επιθετική στάση του «παππού» Μανώλη Γλέζου απέναντι στο αριστερό αγόρι Αλέξη,  επειδή τους «έστησε» για ένα… δίωρο!

Ο αγαπητός Μανώλης που δεν μασάει με τίποτε και για κανένα λόγο, με το που ανέβηκε στο βήμα είπε απευθυνόμενος στον Αλέξη:

Νομίζω ότι ήταν άδικος μαζί του. Αργησε δύο ώρες διότι διαβουλευόταν τι θα κάνει με τον Κρίτωνα (Αρσένη) και τα άλλα παιδιά (από το ΠαΣοΚ), για τα οποία είχε στυλώσει τα πόδια ο φίλος Παναγιώτης  Λαφαζάνης…

Επίσης, μια και το έφερε η κουβέντα δεν καταλαβαίνω και την αντίδραση του Παναγιώτη (Λαφαζάνη) στο να  είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ το αισθαντικό αγόρι με τον αλογοουρά Κρίτων. Και μάλιστα επειδή ανήκε στην ομάδα του Γιώργου. Εδώ (ο ΣΥΡΙΖΑ και συ μαζί του) κατάπιε άλλους κι άλλους, από την ομάδα του Ακη, ο Κρίτων Αρσένης τον μάρανε;

Μέσα «λιοντάρι», έξω «σκυλάκι»

Αν και δεν το συνηθίζω να δανείζομαι από άλλες εφημερίδες κείμενα ή δηλώσεις, θα κάνω μια εξαίρεση  σήμερα δανειζόμενος απόσπασμα συνεντεύξεως του  γενικού γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη – «ήρθα για να φέρω το Κόμμα, ένα είναι το Κόμμα, στα ίσια του» – Κουτσούμπα από τη χθεσινή «Καθημερινή». Αφορά μια κοινή μας αγάπη, το αριστερό αγόρι Αλέξη. Είπε, πολύ περιγραφικά, ο Κουτσούμπας:

«Αν ρωτήσετε αυθόρμητα ψηφοφόρους όλων των κομμάτων, τι θα βάζανε ως ετικέτα στον όρο “πολιτικός καιροσκοπισμός”, σίγουρα θα έβαζαν τη φωτογραφία του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα. Καιροσκοπισμός είναι να λες δεν θέλω την τρόικα και τα Μνημόνια, αλλά θέλω την ΕΕ που είναι τα 2/3 της τρόικας και φέρνει Μνημόνια διαρκείας. Είναι το να το παίζεις “λιοντάρι” στην Ελλάδα και όταν μιλάς στους Γερμανούς βουλευτές ή στις Βρυξέλλες να είσαι “σκυλάκι του καναπέ”. Και πολλά άλλα ακόμη…».

Τι μπορείς να προσθέσεις κατόπιν όλων αυτών; Ούτε εγώ δεν θα τα έλεγα έτσι…