Ο Απόλυτος ζει

2 λεπτά
Διάβασα ότι πέθανε ο «Απόλυτος Μαχητής», ένας θρύλος του αμερικανικού κατς: είναι ένα τηλεοπτικό σόου όπου οι αντίπαλοι γρυλίζουν, σπρώχνονται, ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες – αλλά πραγματικό ξύλο δεν παίζουν. Τα πάντα είναι μια χορογραφία…
Πέθανε πράγματι ο Απόλυτος; Κάποιοι πιστεύουν ότι ζει, βρίσκεται εδώ στην Ελλάδα και ονομάζεται Αλέξης Τσίπρας. Ακροδεξιά σέχτα η κυβέρνηση, νεοναζί, πυροβολήσαμε τα πόδια μας και άλλα ηχηρά παρόμοια εκστομίζει το τελευταίο διάστημα. Αλλά όταν το πράγμα φτάνει στην ουσία, οι διαφορές του με την κυβέρνηση είναι στους χειρισμούς – του τύπου «θα έπρεπε να περιμένουμε τη διευθέτηση του χρέους πριν βγούμε στις αγορές»…
Μπορεί να συμφωνεί κανείς με τα επιχειρήματα αυτά ή να διαφωνεί – άλλωστε, όλα τα κρίνει εκ του αποτελέσματος η ζωή. Αλλά η αλήθεια είναι μία: οι διαφορές είναι πολύ μικρότερες από όσο θέλουν να μας τις παρουσιάζουν.
Και κάπως έτσι, φτάσαμε να ζητά ο κ. Παπαδημούλης να συνεχίσει η Ελλάδα να δανείζεται από την τρόικα, επειδή μας δίνει χαμηλά επιτόκια. Ωραία, αλλά νέο δάνειο από την τρόικα σημαίνει νέο Μνημόνιο. Τι δεν καταλάβατε;
Μέχρι τώρα είχαν την ευκολία: εμείς είμαστε εναντίον του Μνημονίου. Μην βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί. Εσείς που το ψηφίσατε είστε έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα – και πασαλιμανιώτικα. Και ο καιρός περνούσε…
Πίσω από όλο αυτό τον ορυμαγδό των χαρακτηρισμών και των κατηγοριών, ελάχιστοι αντιλαμβάνονταν ότι στην ουσία όλα κατέληγαν σε ένα «εμείς θα διαπραγματευτούμε αλλιώς με την κυρία Μέρκελ». Δηλαδή; Θα την τρόμαζε ο κ. Τσίπρας; Θα την απειλούσε ότι δεν θα έπαιρνε άλλα δανεικά;
Η αλήθεια είναι ότι ο Απόλυτος Μαχητής δεν ανέβαινε μόνος του στο ρινγκ: είχε τους αντιπάλους του, οι οποίοι – πέντε πάνω, πέντε κάτω – την ήξεραν εξίσου καλά τη χορογραφία του αθλήματος. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας έλθουν όλοι εδώ, μετά τις εκλογές, για να αναβιώσουν το πρωτάθλημά τους…













