[Προβολείς] Φσσστ Μπόινγκ

Αλήθεια σας το λέω. Απόκαμα πια να με λογαριάζουν ψηφοφόρο. Θα προτιμούσα χίλιες φορές να με μετράνε ως πολίτη αλλά στην Ελλάδα του κατεπείγοντος πού τέτοια πολυτέλεια. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο ιδιότητες, προσωπικά τις βιώνω σαν αεροπορικό ταξίδι. Ο πολίτης φτάνει ορεξάτος στο check in, ακουμπάει τουριστικούς οδηγούς πάνω στο τραπεζάκι μπροστά από το κάθισμα, βγάζει selfies με τους διπλανούς και κρίνει αυστηρά την ποιότητα του τυποποιημένου φαγητού. Ο ψηφοφόρος δεν τρώει τίποτα. Είναι νευρικός, δαγκώνει το διαβατήριό του, εύχεται να τον αναγνωρίσουν και να βρεθεί γρήγορα το μαύρο κουτί με τα μυστικά της αποδημίας του. Τέτοιο ταξίδι αναψυχής να το βράσω.

Προς το παρόν βράζουμε στο ζουμί μας και καταναλώνουμε τόνους δημοσκοπήσεων που άλλοτε μας μοιάζουν κι άλλοτε δεν μοιάζουν ούτε στο νυχάκι μας. Ευτυχώς τουλάχιστον που έχουμε πολλές κι έτσι ο καθένας μπορεί να διαλέξει τη δική του. Γιατί οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι κι αυτές σαν τις αεροπορικές εταιρείες. Η καθεμιά στοχεύει και εξυπηρετεί διαφορετικό προφίλ ταξιδιώτη. Προσωπικά, είτε πληρώσω τα μαλλιοκέφαλά μου, είτε πληρώσω τρίχες κατσαρές, είτε μου προσφέρουν φτερούγες τεριγιάκι στο κουτί, είτε φάω τα νύχια μου, το ίδιο μου κάνει. «Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα», είναι κρίμα να μη φτάσεις στον προορισμό σου αλλά να προσγειωθείς κάπου αλλού.