[Προεκτάσεις] «Ηλίθιος»

Δύο «κατά» και ένα «υπέρ» ο απολογισμός των ημερών για τον Αλέξη Τσίπρα. Ας αρχίσουμε από το δεύτερο: την παράλειψη της Ανγκελα Μέρκελ να τον συμπεριλάβει στο πρόγραμμά της, καθώς προτίμησε «να συναντηθεί με όσους κρίνει νομιμόφρονες προς το Βερολίνο» – όπως λέει ο ίδιος. Προφανώς έβαλε το δάκτυλό της και η κυβέρνηση που μετείχε στη διαμόρφωση του  προγράμματος. Αλλά οι επίσημοι ξένοι επισκέπτες δεν είναι κομματάρχες και η Γερμανίδα έρχεται ως καγκελάριος και όχι ως εκπρόσωπος «αδελφού κόμματος». Επρεπε λοιπόν να γίνει σεβαστός ο θεσμικός ρόλος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αλλά ακριβώς με κριτήριο τον σεβασμό σε αυτόν τον ρόλο, ο Τσίπρας λειτουργεί απαράδεκτα σε άλλα δύο θέματα.  

Τι ακριβώς εννοεί ότι η χώρα κυβερνάται από την «ακροδεξιά σέχτα Σαμαρά – Βενιζέλου»; Η χώρα κυβερνάται από νόμιμη κυβέρνηση ενός κεντροαριστερού και ενός συντηρητικού κόμματος. Η πολιτική τους στην οικονομία μπορεί να είναι επιτυχημένη ή όχι, αλλά την ενέκρινε η Βουλή και τη στηρίζει ολόκληρη η δημοκρατική Ευρώπη – όχι η Ακροδεξιά.

Αλλωστε μπορείς να πεις πολλά για τον Βενιζέλο, αλλά ακροδεξιός από πού κι ώς πού; Και στην κυβέρνηση – αν εξαιρεθεί το παρελθόν του Αδωνη στον ΛΑΟΣ και η συναφής ρητορική του – πώς μπορεί κάποιος να πει ακροδεξιούς τους υπουργούς του ΠαΣοΚ, ή τον Αβραμόπουλο, τον Μητσοτάκη, τον Χατζηδάκη; Και σε τελευταία ανάλυση, είναι  φρασεολογία αυτή από πολιτειακό παράγοντα όπως είναι ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης και, ενδεχομένως, επόμενος πρωθυπουργός χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης;

Το δεύτερο «κατά» του Τσίπρα είναι το σύνθημά του: «στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Δηλαδή πώς φεύγουν; Το αποτέλεσμα των εκλογών – ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών – όποιο και αν είναι, θα προσφέρεται για αναλύσεις και πολιτικά συμπεράσματα – συνήθως επαμφοτερίζοντα. Αλλά  στις 26 η κυβέρνηση θα είναι στη θέση της με την ίδια κοινοβουλευτική στήριξη.  

Προφανώς το αποτέλεσμα θα επηρεάσει την πολιτική  της. Αλλά γιατί να «φύγει»; Ακόμη και αν το αποτέλεσμα την οδηγήσει – επειδή αναγκάζεται αν είναι αρνητικό ή επειδή τη συμφέρει αν είναι θετικό – να πάει σε πρόωρες εκλογές, για να φύγει πρέπει να τις χάσει.

Η ρητορική που επιλέγει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τελικά θα τον μετατρέψει σε αυτό που έγραφε ένα σλόγκαν σε τοίχο της Αθήνας: «Είναι σαν τον “Ηλίθιο” του Ντοστογέφσκι: άνθρωπος συμπαθής, αλλά χωρίς μέλλον».