[Προβολείς] Η θαυμαστή μπαλωματού

Προσπαθώ να μπω στα μαθηματικά του Παπαδημούλη, να καταλάβω. Πότε ήμασταν καλύτερα; Τότε που μας έπινε το αίμα ο Τόμσεν με 1,5% επιτόκιο ή τώρα που θα μας το πιουν οι αγορές με κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρει; Είναι ίδιον του ανικανοποίητου ανθρώπου να ανακαλύπτει παντού προσκόμματα, να μη βολεύεται ούτε στο σακί ούτε στο σακούλι,  ιδίως όταν το σακούλι έχει μείνει κενό νοήματος και με κάτι τρυπάρες νααα. Να το μπαλώσω ή ν’ αφήσω τον σκώρο να ολοκληρώσει το έργο του; Η θαυμαστή μπαλωματού (του Λόρκα) είμαι εγώ κι ο σκώρος είναι το Ποτάμι. Θα το έλεγα και πιο ντεκλαρέ αν δεν φοβόμουν μήπως ο Σταύρος Θεοδωράκης θεωρήσει ότι τον κατατάσσω μάνι μάνι στα λεπιδόπτερα. Σαν κι αυτά που του την πέφτουν, λέει, στα social media, «οι  εκατοντάδες κατσαπλιάδες του Διαδικτύου. Νέα παιδιά συνήθως, άνεργα, που με 500 ευρώ σε κάνουν «θεό». Γεννούν από είκοσι ψεύτικους λογαριασμούς ο καθένας και περιμένουν την άνωθεν εντολή σου για να εξαπολύσουν τα δηλητηριώδη τουίτς τους».

Αν ήμουν νέα και άνεργη, θα αισθανόμουν αφάνταστα προσβεβλημένη με τον υπαινιγμό, με τα «500» αλλά και με πολύ περισσότερα. Για δώστε λίγη προσοχή, παρακαλώ. Βασικά, αυτά μας τά ‘παν κι άλλοι, αλλά τώρα πια δεν βρίσκω στις δημοσκοπήσεις ούτε τα λαμπρά, μεγάλα αρχικά τους.