[Προβολείς] Δηλητήριο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το ‘χουμε πει και ξαναπεί. Μια σοβαρή Πολιτεία αναμετράται με τους εχθρούς της σε δύο στίβους: Δικαστικά και πολιτικά.
Δικαστικά, ο αυτονόητος έλεγχος της εγκληματικής δράσης άργησε. Ομως εδώ και επτά μήνες προχωράει με ρυθμούς σπάνιους για την ελληνική Δικαιοσύνη. Μόνο οι τυφλοί δεν βλέπουν τα αποτρόπαια πειστήρια που σωρεύει μπροστά τους η ανάκριση.
Πολιτικά, το αίμα του Παύλου Φύσσα έσυρε τις πολιτικές δυνάμεις σε μια σύμπλευση που θύμιζε κάτι σαν συνταγματικό τόξο. Ομως από την αρχή φαινόταν ότι σε αυτήν τη συμπαράταξη κανείς δεν προσερχόταν εκ πεποιθήσεως. Ηταν η αιματηρή ανάγκη που υπαγόρευε την κοινή στάση – όχι η πίστη ότι επείγει η συναινετική υπεράσπιση των αξιών που συγκροτούν τη δημοκρατία ως τέτοια.
Η κυβερνώσα Δεξιά κρυφά διατηρούσε ενεργές τις ακραίες αποφύσεις της, ενώ επισήμως ψηφοθηρούσε υιοθετώντας κεφάλαια της σκοταδιστικής ατζέντας των νεοναζί. Η φωνασκούσα Αριστερά πρώτα αμφιταλαντεύτηκε για το αν έπρεπε να συνταχθεί με τους νομοθετικούς περιορισμούς στη χρηματοδότηση και τις άρσεις ασυλίας. Και τώρα εγκολπώνεται τα κλιπάκια της μαύρης υποκλοπής.
Κάπως έτσι, με πρακτοριλίκια και νταηλίκια, η Χρυσή Αυγή επιστρέφει στη σκηνή που στήνουν για χάρη της οι σπαρασσόμενες δημοκρατικές δυνάμεις.
Από αυτό το θέατρο χάνουν όλοι. Οπως ο Μπαλτάκος δεν τραυμάτισε το κύρος μόνο του Πρωθυπουργού αλλά της ίδιας της Πολιτείας, έτσι και η απόπειρα εκλογικής κεφαλαιοποίησης του κασιδιαρισμού δηλητηριάζει όχι μόνο το προφίλ της αντιπολίτευσης αλλά την ίδια τη δημόσια ζωή.
Από αυτό το καρναβάλι, όπου οι μικροκομματικές σκοπιμότητες μεταμφιέζονται σε δημοκρατικές ευαισθησίες, κερδισμένοι βγαίνουν μόνο οι νεοναζί.
Google news
