[Προεκτάσεις] Κίνδυνος

Αν ο γενικός γραμματέας της Κυβέρνησης είναι, λόγω θέσης, ένας από τους θεματοφύλακες του πολιτεύματος, τότε η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία είναι ανοχύρωτη. Αυτός που κατείχε έως προχθές το αξίωμα λειτουργούσε ως παρακρατικός μεταξύ παρακρατικών. Σχεδόν ως «βαθύ λαρύγγι» των χρυσαυγιτών μέσα στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Και με αυτόν τον τρόπο παραλίγο να τινάξει στον αέρα την προσπάθεια απομόνωσης όσων εμπνέονται από τον χιτλερισμό, δίνοντας λαβή να αμφισβητηθεί η δικαστική αντιμετώπιση της ποινικής δράσης τους.

Προκαλεί εντύπωση, μάλιστα, η ποιότητα του ανθρώπου που είχε δίπλα του ο Αντώνης Σαμαράς με την εξουσιοδότηση να δρα αντ’ αυτού – ήτοι έχοντας την εμπιστοσύνη του περισσότερο και από τους υπουργούς του: συνομιλεί με τη νεοναζιστική τσογλαναρία για τον Πρωθυπουργό με όρους καταγωγίου.

Κλείνει όμως η υπόθεση με την εκδίωξη του Μπαλτάκου; Η προφανής βλάβη που υπέστη η θεσμική νομιμότητα, η υπονόμευση της Δικαιοσύνης και ο ευτελισμός του πρωθυπουργικού αξιώματος πώς θα αποκατασταθούν; Ποιος χρεώνεται το ότι στο εξής η δημοκρατική τάξη θα βρίσκει διαρκώς μπροστά της αυτή την επαίσχυντη συνομιλία; Κανείς δεν φαίνεται έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη, παρότι είναι προφανές ότι Μπαλτάκος δεν διέσυρε απλώς την κυβέρνηση – μαχαίρωνε και τη Δημοκρατία πισώπλατα.

Οι πολιτικές αντιδράσεις είναι απογοητευτικές. Γύρω από τον Πρωθυπουργό υφαίνεται δίχτυ προστασίας, παρότι ο ίδιος έχρισε τον Μπαλτάκο alter ego του. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης βρήκε απλώς μια ευκαιρία να (ξανα)ευλογήσει τα γένια του και το ΠαΣοΚ έριξε δυο τουφεκιές κι αυτό είναι όλο. Ο Αδωνις εκθέτει περισσότερο την κυβέρνηση με επικοινωνιακές φλυαρίες υπέρ Μπαλτάκου, ενώ άλλοι υπουργοί τα βάζουν με τον… ΣΥΡΙΖΑ. Και η αντιπολίτευση κάνει πάρτι απερίσκεπτα. Ωστόσο η υπόθεση είναι πιο σοβαρή για να εκληφθεί ως μία ακόμη αφορμή για κομματικές αερολογίες.

Από αυτή την άποψη, όσο ο Σαμαράς είναι προσωπικά απολογούμενος άλλο τόσο οι πολιτικοί του αντίπαλοι οφείλουν να κινηθούν με σύνεση. Υπάρχει κίνδυνος μια τυφλή αναμέτρηση των κομμάτων επί του θέματος να ρίξει νερό στον μύλο της Χρυσής Αυγής. Γι’ αυτό οι πολιτικοί πρέπει να ξαναβγούν από το κάδρο και να αφήσουν τις Αρχές και τη Δικαιοσύνη να συνεχίσουν τη δουλειά τους. Αλλωστε από τα «γυρίσματα» Μπαλτάκου – Κασιδιάρη αποδείχθηκε αυτό που έλεγε ο αμερικανός σατιρικός Σκοτ Ανταμς: «Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από έναν επινοητικό ηλίθιο».