[Προβολείς] Ανώμαλα ρήματα

Ας μην είμαστε υπερβολικοί. Με δέκα χιλιαρικάκια δεν σώζεται καμιά κατάσταση. Εκλαμβάνω το χουβαρδαλίκι του Ασφαλιστικού μας Ταμείου κάτι σαν κέρασμα, σαν μια έσχατη προσπάθεια της μητέρας πατρίδας να κρατήσει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε τεχνητή νηπιότητα. Θα το εκτιμούσαν αφάνταστα οι καημένοι οι πρόεδροι οι οποίοι εις μάτην προσπαθούσαν να συγκρατήσουν τις Eξεταστικές τής Βουλής σε ένα κάποιο επίπεδο. Αλλά και πάλι. Εχω κάνει δασκάλα και ξέρω τι πάει να πει να σου σκάσει στρακαστρούκα πισώπλατα, την ώρα που προσπαθείς να γράψεις στον πίνακα τις παραξενιές των ανωμάλων ρημάτων.

Παρουσιάζει πολλές ανωμαλίες αυτή η Δημοκρατία. Η πιο kinky είναι που δεν μπορέσαμε ποτέ να βάλουμε την ηλικία εκεί που της πρέπει. Στη βιολογία, ας πούμε, στην ψυχολογία ή στην αρχαιομετρία, παρά την αφήσαμε να ξεχειλώσει και να διαχυθεί σε ξένα οικόπεδα. Στη διακριτική ευχέρεια πρωτίστως του πάσα ένα χρήστη ή της μητέρας του. Εχω κι εγώ μάνα και ξέρω τι εστί να έχετε γίνει κιόλας συνομήλικες κι αυτή να σε βλέπει ακόμη σαν το μωρό της Ρόζμαρι. Σαν ένα γλυκούλι δαιμονικό βυζανιάρικο που αφρίζει – ξαφρίζει θα το ταχταρίζεις γιατί (στα μάτια σου) είναι αγγελούδι. Η αγάπη της μάνας εξοστρακίζει το βλέμμα των άλλων από πάνω σου. Σ’ αφήνει δίχως καθρέφτη, δίχως έλεγχο, δίχως κοινωνική λογοδοσία. Ευχαριστούμε λοιπόν για τη μοναξιά.