[Προεκτάσεις] Μονομέρεια

Συνηθίζεται στην πολιτική – αλλά και στην ενημέρωση – να βλέπεις μόνο τη μία πλευρά του φεγγαριού. Να θέλγεσαι από ολικές αφηγήσεις και να προβάλλεις μονοσήμαντες εκδοχές. Να υιοθετείς μόνο τη μια άποψη και να επιχειρείς την ακύρωση όσων την αμφισβητούν. Συμβαίνει αυτήν την περίοδο με το πρωτογενές πλεόνασμα και τη συζήτηση που πυροδότησε.

Σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή και την εντυπωσιακή  επικοινωνιακή αναπαραγωγή της, τα πράγματα έχουν ως εξής: Ο προϋπολογισμός του 2013 είχε υγιές και βιώσιμο πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στα τρία δισ. ευρώ, ο τρέχων προϋπολογισμός έχει περιθώρια για τις παροχές που κάνει η κυβέρνηση, η διευθέτηση του ελληνικού χρέους επίκειται, το Μνημόνιο τελειώνει και η τρόικα αποχωρεί, η κρίση τελειώνει και «αλλάζουμε σελίδα» όπως είπε ο Πρωθυπουργός – και έλεγαν και οι προκάτοχοί του.

Οποιος αμφισβητεί αυτήν τη μαγική εικόνα βάλλεται – ενίοτε και αθέμιτα. Παλιό το κόλπο. Αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με ό,τι βολεύει την κυβέρνηση, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα και γι’ αυτούς που τη σκαλίζουν. Σε προεκλογική περίοδο δεν γίνονται δεκτές αμφισβητήσεις της κυβερνητικής αλήθειας.

Δεν μπορείς, π.χ., να λες ότι για να προκύψει το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013, το κράτος άφησε απλήρωτους πιστωτές του. Οτι τα σχεδόν δύο δισ. που «μοιράζονται» τώρα δεν έχουν εγγραφεί στον τρέχοντα προϋπολογισμό ως δαπάνη και προκαλούν πρόβλημα στην εκτέλεσή του. Ή ότι αρμόδια να αποτιμήσει έγκυρα το πλεόνασμα είναι η Eurostat, και αυτό θα γίνει σε έναν μήνα.

Απόψεις σαν της πρώην επιτρόπου Αννας Διαμαντοπούλου ότι δεν«μπορούν κόμματα και υπουργοί να μοιράζουν το πλεόνασμα σαν τους ντελάληδες που διαφημίζουν την πραμάτεια τους, αλλά – όποιο και αν είναι – πρέπει να επενδυθεί με τρόπο που να δημιουργεί θέσεις εργασίας και να παράγει πλούτο», δεν χωρούν στην κυβερνητική αισιοδοξία των ημερών. Η οποία, όπως έγραφε χθες στο «Βήμα» ο καθηγητής Χαρ. Τσούκας, «διαρκεί όσο η μιντιακή κάλυψή της».

Αυτήν την περίοδο, μια συγκεκριμένη προπαγάνδα δεν διακινεί απλώς τις κυβερνητικές απόψεις, αλλά αποδοκιμάζει και όσους δεν την υιοθετούν – ακόμη και τους κυβερνητικούς βουλευτές! Η κυβέρνηση θέλει να μάθουμε πόσο αποφασιστικά διαπραγματεύθηκε με την τρόικα και πόση ικανοποίηση προκαλεί η πολιτική της στην Ευρώπη – και το προβάλλει επίμονα. Μόνο που όπως έλεγε ο αμερικανός δημοσιογράφος Γκρεγκ Μάρεϊ, «αν η κυβέρνηση θέλει να το μάθεις, πιθανότατα δεν είναι αλήθεια».