[Στίγμα] Πνίγονται σε μια κουταλιά… γάλα

Κοίτα να δεις τώρα που αυτοί, εννοώ το ταλαντούχο και τόσο σκερτσόζο δίδυμο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά με τόοοοση επιτυχία, θα κινδυνεύσουν να πνιγούν σε μια κουταλιά… γάλα! Αλλά έτσι όπως (φαίνεται να) τα έχουν κάνει, δεν τους λυπάμαι καθόλου. Ας πρόσεχαν, διότι η προσοχή είναι τεράστιο προσόν, ειδικά για όσους πιστεύουν ότι οι γύρω τους κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου – και του ανυποψίαστου, θα προσθέσω. Διότι κανείς δεν κοιμάται, και οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι και θεωρηθεί ότι υπερβάλλω (ποιος; εγώ…), είναι υποψιασμένοι.

Στην αρχή, λοιπόν, μου άφησε κάτι υπόνοιες διότι μου μιλούσε με υπονοούμενα ο Χαρακόπουλος με τον οποίο μίλησα μεσοβδόμαδα. Κάτι ανάλογα μου άφησε και ο Μιχάλης Κασσής. Το κακό τρίτωσε μιλώντας προχθές το βράδυ με τον Θάνο Μωραΐτη.

 Ο πρώτος μου «θύμισε» – λες και μου είχε διαφύγει – ότι από τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα αποκλείστηκαν τόσο ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθ. Τσαυτάρης όσο και ο ίδιος (ο Χαρακόπουλος δηλαδή) _ οι καθ’ ύλην αρμόδιοι. Διότι για το γάλα με ποιον πρέπει να συνομιλήσεις, αν όχι με αυτούς που γνωρίζουν το θέμα καλύτερα από τον καθένα; Με τον παπά της ενορίας ή με την πρόεδρο του συλλόγου κυριών για την προστασία των απόρων κορασίδων;

Ο Μωραΐτης μου ανέφερε ότι παρά την απόφαση της ΚΟ ότι «δεν συζητάμε για το γάλα» – θέση με την οποία συμφώνησε απολύτως και ο πρόεδρος Βαγγέλης -, η συμφωνία για το γάλα απέχει παρασάγγας από την απόφαση της ΚΟ.

Μου άφησε σοβαρά υπονοούμενα για τους λόγους που συνέβη αυτό, τα οποία δεν μεταφέρω. Θα μεταφέρω μόνο την προσωπική του περιπέτεια με τη συμφωνία: τηλεφώνησε στο υπουργείο Ανάπτυξης για να προμηθευτεί, εκ μέρους του ΠαΣοΚ το επίσημο κείμενο. Του είπαν ότι «δεν μπορούν να του το δώσουν». Ρώτησε γιατί. Του απάντησαν ότι «το έχει πάρει ήδη από χθες ο πρόεδρός σας». Ο πρόεδρος προφανώς δεν θεώρησε πρέπον να το μοιράσει στους αρμόδιους του κόμματος. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα εξηγήσει το γιατί.

Ο Μωραΐτης μου εξέφρασε τον φόβο ότι «πιθανόν τα πράγματα να είναι πολύ χειρότερα απ’ ό,τι φανταζόμαστε» – για το γάλα.

Δεν είχα να του αντιτείνω κάτι.

Θα προσθέσω μόνο το κλασικό από την ταινία «Λόλα» που απευθύνει στον Κούρκουλο ο Σπύρος Καλογήρου. «Είναι πολλά τα λεφτά, Αρη» το οποίο δεν ξέρω αν κολλάει στην περίπτωση, αλλά μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντας διάφορα στους πέριξ της Πλατείας Κολωνακίου καφενέδες.

Απολυτίκια και «καντήλια»

Σε καφενέδες πάω, αυτά ακούω. Αν πήγαινα στην εκκλησία, θα άκουγα απολυτίκια, τι να κάνουμε τώρα. Και αν πήγαινα και στα κεντρικά γραφεία του ΠαΣοΚ θα άκουγα… καντήλια να κατεβαίνουν. Οπως αυτά που εξεστόμιζαν την Τετάρτη το βράδυ οι περισσότεροι εξ όσων αποχωρούσαν από την υπό τον πρόεδρο «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου» Βαγγέλη σύσκεψη, υποτίθεται, για τη στελέχωση του ευρωψηφοδελτίου και τη στήριξη υποψήφιων περιφερειαρχών. Ο πρόεδρος, σου λέει, εμφανώς επηρεασμένος από το βάρος των καθηκόντων του ως υπουργού των Εξωτερικών και προεδρεύοντος του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, διηύθυνε τη συζήτηση με το γνωστό «και χάρη σας κάνω» τόσο γνώριμο ύφος του…

Οι άλλοι (αναφέρω ενδεικτικά: Ανδρουλάκης, Σκανδαλίδης, Σαλαγιάννης, Καρύδης, Κουτρουμάνης, Κουκουλόπουλος, Κωνσταντινόπουλος κ.ά.) είχαν όρεξη για σοβαρή συζήτηση, αλλά εκείνος όχι. Εκείνος ήταν φανερό ότι κάλεσε σε σύσκεψη για να μην έχουν να του λένε μετά τα γνωστά ότι «αποφασίζει μόνος». Μάλιστα, οι δικοί του είχαν και έτοιμο κατάλογο με «ενδεικτικές» υποψηφιότητες οι οποίες θα διέρρεαν αμέσως μετά. Και τι έγινε; Μπροστά στις αντιδράσεις ο κατάλογος κρατήθηκε. Για να ανακοινωθεί μετά τη χθεσινή σύσκεψη στο Κάραβελ. Ωραία πράγματα…

Συντροφικά μαχαιρώματα

Παρέλαβα και εγώ την σε δελτίο Τύπου (!..), απάντηση της βουλευτού των ΑΝΕΛ Χρυσούλας Γιαταγάνα στο δημοσίευμά μου που αφορούσε την παραίτησή της από το Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος Καμμένου.

Η κυρία Γιαταγάνα αναφέρει σχετικά: «Καθ’ ον χρόνο δήλωνα προς το κόμμα μου την αντίδρασή μου για την στήριξη του κ. Απόστολου Τζιτζικώστα ως υποψηφίου περιφερειάρχη, αλλά και πολύ προγενέστερα, ο κ. Απόστολος Τζιτζικώστας με περιέβαλλε με ιδιαίτερη τιμή. Μάλιστα μου προτάθηκε να συμμετάσχει στον συνδυασμό του και ο γιος μου. Ουδέποτε “έκανα παζάρια” για θέση αντιπεριφερειάρχη του γιου μου με τον κ. Τζιτζικώστα ή οποιονδήποτε άλλον υποψήφιο για την θέση αυτή».

Και συνεχίζει μεταξύ άλλων ότι: «Αποκλειστικός λόγος για τον οποίο εξ αρχής αντέδρασα στη στήριξη του κ. Τζιτζικώστα είναι ότι η εκπεφρασμένη πολιτική του, λόγων και έργων του, αντίκειται στις αρχές και στις αξίες του Κινήματός μας. Το δημοσίευμα της εφημερίδας ”ΤΑ ΝΕΑ” (19-3-2014), που μου αποδίδει ιδιοτέλεια στη στάση μου αυτή, είναι άκρως συκοφαντικό διαδίδοντας για το πρόσωπό μου αλλά και για τον γιο μου ανυπόστατα γεγονότα».

Δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω περί των όσων αναφέρει, όχι. Αλλά η πηγή των όσων μετέφερα εδώ είναι από αυτές που θα χαρακτήριζε κανείς «έγκυρη». Εγώ θα πρόσθετα «πιο έγκυρη δεν γίνεται». Και επειδή παρά την πολυετή παρουσία της στα δημόσια πράγματα, δεν έχει ανάλογη εμπειρία από την πολιτική (πρώτη φορά εκλέγεται άλλωστε), θα της επισημάνω ότι στο πολιτικό λεξιλόγιο έχει καθαρογραφεί από δεκαετιών η έκφραση «συντροφικά μαχαιρώματα». Αυτά…

Ας κρατήσουν οι χοροί

Δεν θέλω να χαλάσω την «ωραία ατμόσφαιρα» που επικρατεί στο σύνολο των κυβερνητικών κλιμακίων, αλλά αν θέλουμε να είμαστε σωστοί και μέσα στα πράγματα, θα πρέπει να μετριάσουμε λίγο τους πανηγυρισμούς διότι έχω την αίσθηση ότι ανεβήκαμε πολλά κλικ στην κλίμακα των πανηγυρισμών, και μάλλον πρέπει να βρεθεί τρόπος να το μαζέψουμε το πράγμα. Αλλωστε, αυτό που στην ουσία έγινε, πλην της διαπραγμάτευσης περί την περίφημη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, είναι τα υπόλοιπα, και σοβαρά, να πάνε παραπίσω. Θυμίζω επί τροχάδην: απολύσεις στο Δημόσιο, απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, τραπεζικό σύστημα κ.λπ.

Γι’ αυτό επιμένω, ας κρατήσουν οι χοροί…