[Προεκτάσεις] Αναβολές

Από το ύφος των κυβερνητικών δηλώσεων και τις διαρροές πληροφοριών προκύπτει ότι η συμφωνία με την τρόικα κλείνει οριστικά τα θέματα τριβής και επήλθε λόγω σθεναρής στάσης των υπουργών που υποχρέωσαν τους τροϊκανούς να κάνουν πίσω. Ωστόσο, από την ανακοίνωση της τρόικας άλλα προκύπτουν: αυτό που συμφωνήθηκε είναι η αναβολή της συμφωνίας σε πολλά θέματα – ή της άμεσης υλοποίησης σε άλλα.

Ούτε καν το ακριβές ύψος του πλεονάσματος που ανακοίνωσε η κυβέρνηση δεν αναφέρει ούτε φαίνεται να τη δεσμεύει. «Από τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις προκύπτει ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα το 2013 επιτεύχθηκε με σημαντικό περιθώριο», είναι η ακριβής διατύπωση.

Οσα περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της «αποστολής» – κατά την ορολογία της ανακοίνωσης – δεν δημιουργούν την εντύπωση ότι η κυβέρνηση επέβαλε οριστικά τις θέσεις που διακήρυττε. Απλώς, μετέθεσε τις τελικές αποφάσεις – αναλαμβάνοντας τη δέσμευση ότι, όταν ληφθούν, θα κινούνται στα όρια που θέτει η τρόικα. Με ό,τι σημαίνει αν δεν συμβεί!

Αναφέρεται, παραδείγματος χάριν: «Οι Αρχές έχουν δεσμευτεί να υλοποιήσουν πολύ μεγάλο μέρος των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων οι οποίες εντοπίστηκαν στην πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ στους τομείς της μεταποίησης τροφίμων, του τουρισμού, των υλικών οικοδομών και του λιανικού εμπορίου, να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την απελευθέρωση των αγορών μεταφορών και ενοικίασης και να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα».

Στο θέμα των εργασιακών, η αναβολή δηλώνεται σχεδόν ευθέως: «Οι μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας καθυστερούν, αλλά οι Αρχές έχουν δεσμευθεί να τις υλοποιήσουν σταδιακά εντός του 2014». Ανάλογο είναι το πνεύμα – και το γράμμα – των αναφορών στην αγορά ενέργειας, στη διχοτόμηση και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, στο φυσικό αέριο, στις ιδιωτικοποιήσεις. Ακόμη και για όσα θα ακολουθήσουν σε βάθος χρόνου, οι αναφορές κάθε άλλο παρά υποχώρηση – ή επικείμενη… αποχώρηση! – της τρόικας δείχνουν. Σημειώνεται π.χ.: «Οι Αρχές επανεπιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους όσον αφορά την υλοποίηση των πολιτικών που απαιτούνται για να επιτευχθεί ο στόχος του 2015 για πρωτογενές πλεόνασμα στο 3% του ΑΕΠ, συμπεριλαμβανομένης και της παράτασης των φορολογικών μέτρων κατά περίπτωση, όπως της εισφοράς αλληλεγγύης».

Συμπέρασμα; Σε πολλά θέματα η κυβέρνηση απλώς πήρε αναβολή εκτέλεσης. Ουδέν παράξενο. Οπως θα έλεγε ο Πίτερ Ουστίνοφ: «Αυτοί που αναβάλλουν κάτι από σήμερα για αύριο, είναι οι ίδιοι που το είχαν αναβάλει από χθες για σήμερα».