Μαυρομάτικα Περού
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ηταν τους πρώτους μήνες του Μνημονίου. Η σαββατιάτικη οικογενειακή έξοδος στο σουπερμάρκετ ήταν σε εξέλιξη. Γκρίνια – και των γονέων – για τα παιδιά που επέμεναν να ξετινάξουν τον προϋπολογισμό με την προμήθεια διαφόρων ανθυγιεινών λιχουδιών αλλά, κατά τα άλλα, όλη η φύσις ησύχαζε.
Οταν φθάσαμε στο – τεραστίων διαστάσεων – ράφι με τα όσπρια, τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Οχι για τις τιμές – μια χαρά ήταν. Απλώς, ασυναίσθητα, έψαξα τη χώρα παραγωγής. Μαυρομάτικα από το Περού. Φακές; Τουρκίας. Φάβα; Ούτε που θυμάμαι – κάπου από την περιοχή όπου ψάχνουν τώρα το Μπόινγκ. Από Ελλάδα; Τί-πο-τα.
Δεν πήραμε όσπρια. Πληρώσαμε όλα τα υπόλοιπα, φύγαμε – και πήγαμε σε ένα κατάστημα βιολογικών ειδών, περιμένοντας να βρεθούμε μπροστά σε πανδαισία ελληνικών οσπρίων. Μπα, ούτε κι εκεί – με το ζόρι βρήκαμε κάτι ελληνικά ρεβίθια και πορευτήκαμε…
Κάποιους μήνες αργότερα, στο ίδιο τεραστίων διαστάσεων ράφι του σουπερμάρκετ, τα όσπρια Περού είχαν εξαφανιστεί. Οχι μόνο είχε γεμίσει το ράφι ελληνικά, αλλά έγραφαν και το ονοματεπώνυμο του παραγωγού, παρακαλώ. Προφανώς, δεν είχα μόνο εγώ την περιέργεια για τη χώρα προέλευσης – και η αγορά το έλαβε υπόψη της.
Στην – από αρχαιοτάτων χρόνων – πλήρως απελευθερωμένη αγορά των οσπρίων, τα ελληνικά βρήκαν τη θέση τους στην κρίση. Ε, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και στο γάλα: προφανώς, αυτό που προτείνει ο ΟΟΣΑ είναι απλώς ένα κόλπο για να μπορούν τα σουπερμάρκετ να πωλούν ως «φρέσκο» γάλα Ολλανδίας 10 και 12 ημερών – και τα υπόλοιπα τα ακούμε βερεσέ. Τελεία. Αλλά όχι και παύλα…
Διότι το φρέσκο γάλα ώς τα τέλη του περασμένου αιώνα έληγε στις τρεις ημέρες. Τώρα λήγει στις πέντε – και είναι νομοτελειακό ότι η αγορά θα το φθάσει στις δέκα και στις δεκαπέντε. Δεν θα είναι όμως ελληνικό – και αν αυτό παίζει ρόλο στα μαυρομάτικα, ε, κάποιο ρόλο θα παίζει και στο γάλα…
Google news
