[Τρίτη Αποψη] Η ανανέωση και η μεταρρύθμιση

Μία σύντομη αναδρομή στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας μάς οδηγεί στο σημείο μηδέν, το οποίο είναι η υπογραφή του Μνημονίου. Μέσα από τη δεινή οικονομική κατάσταση καθρεπτίζεται καθετί σάπιο και παρασιτικό που υπήρξε στην ελληνική οικονομία. Το ξέσπασμα της κρίσης καλώς ή κακώς ήλθε με την επάνοδο του ΠαΣοΚ στην εξουσία, ένα κόμμα το οποίο ήταν ο κύριος εκφραστής ιδεών που η Ελιά θέλει να ξαναχτίσει. Κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες αλλά και ταξική κινητικότητα μέσα από την προσφορά ίσων ευκαιριών σε όλους. Κάποια από αυτά, πράγματι, έως ένα βαθμό, επιτεύχθηκαν. Πού απέτυχε όμως το ΠαΣοΚ; Απέτυχε στο να συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές, μέσα από τους συμβιβασμούς που έκανε για να μείνει στην εξουσία. Σταμάτησε να είναι το κίνημα ανατροπής που ήταν κατά την ίδρυσή του.

Και δυστυχώς αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την ανοικοδόμηση του χώρου. Οτι στο υποσυνείδητο της κοινωνίας και κυρίως των νέων ανθρώπων βρίσκεται η ιδέα πως οι μη ποσοτικές ευθύνες της Κεντροαριστεράς προ κρίσης στην Ελλάδα είναι πολύ μεγαλύτερες από τις ποσοτικές. Σήμερα η Ελιά καλείται να ξαναδώσει αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία. Το όραμα. Την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, κυρίως για τη νέα γενιά. Το μονοπάτι που οδηγεί στην ελπίδα, όμως, είναι το δύσκολο μονοπάτι της αλλαγής. Αυτό της σύγκρουσης με όλες τις στρεβλώσεις, οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές. Και τα μόνα όπλα που έχουμε για να το διασχίσουμε είναι η ανανέωση και η μεταρρύθμιση. Η ανανέωση σε πρόσωπα, ιδέες και νοοτροπίες, όχι μόνο σε ηλικίες. Οσο για τη μεταρρύθμιση, δυστυχώς, η θετική αύρα της λέξης έχει φτάσει στα όριά της σήμερα αφού κάποιοι φροντίζουν να την ταυτίζουν με κάθε είδους παράλογες πολιτικές.

Για τη νέα προσπάθεια δεν μπορεί να αποτελεί σημείο αναφοράς η μόνιμη συνεργασία με τη Δεξιά. Πόσω μάλλον με μια Δεξιά που περιμένει στη γωνία κάθε ευκαιρία για να λοιδορήσει κάθε θετική αλλαγή με αριστερό πρόσημο κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Με μια Δεξιά που μιλάει για δήθεν ιδεολογικές κυριαρχίες της Αριστεράς και θεωρεί τον φασισμό και τον αντιφασισμό ένα και το αυτό. Με μια Δεξιά ξεχασμένων Ζαππείων. Χρειάζονται λοιπόν συνεργασίες και με άλλους χώρους, με τους οποίους μας χωρίζουν αρκετά. Υπάρχει ωστόσο ακόμα μια κοινή μήτρα όσον αφορά  τα ανθρώπινα δικαιώματα και την καταπολέμηση των ανισοτήτων. Δεν μπορεί η μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη να αναγεννηθεί μέσα στην αγκαλιά της συντήρησης. Η διαδρομή που οδήγησε τη Σοσιαλδημοκρατία στην εξουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, από τους κοινωνικά αποκλεισμένους μέχρι τις προοδευτικές αστικές οικογένειες κάθε κοινωνίας, ξεκινούσε ανέκαθεν από τα αριστερά. Από όσους είδαν τα όνειρά τους για κοινωνίες ισότητας, ισοβαρούς ευημερίας και προ παντός δικαιωμάτων και ελευθεριών να μένουν ανεφάρμοστα από την κλασική κομμουνιστική Αριστερά. 

Παρ’ όλα αυτά, πρέπει μια και καλή να χαράξουμε το στίγμα μας στον πολιτικό χάρτη και ιδίως στην οικονομία. Πόσοι μιλάνε για ουσιαστική ενεργοποίηση θεσμών όπως η επιτροπή Ανταγωνισμού ή επιτροπή κεφαλαιαγορών, που είναι πρωτεύουσας σημασίας για τη σωστή λειτουργία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και των χρηματοπιστωτικών αγορών. Πώς θα πειστούν οι συμπολίτες μας για την ανάγκη και τα οφέλη των αποκρατικοποιήσεων όταν τα παραδείγματα που βλέπουν είναι τύπου Αγροτικής Τράπεζας; Τι έχουμε να πούμε για την ανεργία των νέων, την αειφόρο ανάπτυξη, τους νέους ορίζοντες στον τουρισμό, τη βιομηχανία της τεχνολογίας, την κοινωνία των νεοφυών επιχειρήσεων που είναι η επανάσταση των ημερών μας και την αναδημιουργία ενός βιώσιμου παραγωγικού μοντέλου;

Κάτι πρέπει να ειπωθεί για όλα αυτά, αλλά κυρίως κάτι πρέπει να γίνει από αυτούς που έχουν την ευθύνη και τη δύναμη να το κάνουν. Οσοι από αυτούς είχαν την ευκαιρία να αλλάξουν τη χώρα και δεν το έκαναν ας ακούσουν την κοινωνία και ας κάνουν πίσω. Ας αφήσουν νέες δυνάμεις να περπατήσουν αυτό το μονοπάτι. Σε αυτούς ανήκει το αύριο. Το αύριο ανήκει στο νέο.

Ο Ηλίας Μπελχίτερ, φοιτητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, εκπροσώπησε τη Δυναμική Ελλάδα στην πρόσφατη συνδιάσκεψη της Ελιάς