Γεννήθηκε σε ένα προσφυγικό διαμέρισμα στην τελευταία πολυκατοικία. Μέχρι τα οκτώ του χρόνια έζησε σε αυτό, μέχρι που η οικογένεια μεγάλωσε και αναγκάστηκαν να μετακομίσουν. Μετά τις σπουδές του ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Ευταξιόπουλος (δεξιά) επέστρεψε στα Προσφυγικά και ανακαίνισε το σπίτι στο οποίο έζησε ως παιδί.
«Αρχικά άνοιξα το γραφείο μου εδώ και στη συνέχεια αποφάσισα να ανακαινίσω τον χώρο και να μείνω. Οσοι μένουμε στα συγκεκριμένα σπίτια είμαστε “κολλημένοι”, όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και γιατί οι κατοικίες αυτές έχουν πολλά πλεονεκτήματα. Είναι στο κέντρο της πόλης, με όλες τις συγκοινωνίες στα πόδια μας, τα σπίτια είναι πέτρινα ενώ έχουμε κοινόχρηστους χώρους» εξηγεί. Ο ίδιος μάλιστα ήταν από τους ιδιοκτήτες που αγωνίστηκαν σθεναρά ώστε να μην κατεδαφιστούν οι πολυκατοικίες. «Τα κτίρια αυτά κοντεύουν τα 80. Αρχίζουν και μαραζώνουν. Γι’ αυτό ζητάμε μία βασική ανακαίνιση εξωτερικά και εσωτερικά αλλά και διαμόρφωση του ενδιάμεσου χώρου των 10 στρεμμάτων, κατόπιν μελέτης. Σε χώρες του εξωτερικού τέτοια συγκροτήματα γίνονται πόλος έλξης».