Μια σειρά από νησάκια στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού αναγεννήθηκαν από την… άμμο και τα κοράλλια του βυθού, στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου βρίσκονταν μέχρι και το 1905, όταν βυθίστηκαν από έναν τυφώνα.
Αυτό διαπίστωσαν επιστήμονες που μελέτησαν δορυφορικές φωτογραφίες της κοραλλιογενούς ατόλης Ναντικντίκ (ή Νοξ), ένα σύμπλεγμα 18 μικρών νησιών στον Ειρηνικό η οποία αποτελεί μέρος των απομονωμένων νησιών Μάρσαλ.
Στις 30 Ιουνίου 1905 η ατόλη εξαφανίστηκε από την επιφάνεια της θάλασσας έπειτα από έναν τυφώνα που διέλυσε τα πάντα και σκότωσε τους 60 κατοίκους της. Μόνο δύο μικρά αγόρια σώθηκαν, κολυμπώντας επί 24 ώρες με τη βοήθεια ενός κορμού δέντρου.
Τώρα, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Οκλαντ στη Νέα Ζηλανδία διαπίστωσαν ότι στη θέση της ατόλης βρίσκεται ένα νησί με πλούσια βλάστηση και έκταση περίπου ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο, το οποίο επανήλθε στην επιφάνεια του ωκεανού από τα απομεινάρια των μικρότερων νησιών. Τα νησάκια αυτά βρίσκονταν μέσα σε μια λιμνοθάλασσα, έκτασης 3,4 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Ο Μάρεϊ Φορντ και ο Πολ Κεντς εξηγούν στην εφημερίδα «Νιου Ζίλαντ Χέραλντ» ότι η τόσο γρήγορη αναγέννηση του νησιού ενδεχομένως συνέβη γιατί τα νερά του ωκεανού στο σημείο αυτό ήταν πεντακάθαρα. «Ο τυφώνας ναι μεν τα βύθισε, αλλά άφησε πάνω στα νησιά τεράστιες ποσότητες κοραλλιών και άμμου, κάτι που τελικά βοήθησε στην εκ νέου δημιουργία τους. Αυτό που μαθαίνουμε εδώ είναι ότι ένα τόσο καταστροφικό γεγονός, όπως ο τυφώνας, μπορεί να εξαφανίσει τα νησιά αλλά παράλληλα να προκαλέσει μια σειρά από διαδικασίες που θα τα βοηθήσουν να επανέλθουν στη ζωή» λέει ο Φορντ.
Σχόλια
