[Μικροπολιτικός] Κουβέλης: «Αγαπάμε ό,τι μας βασανίζει»

Ως γνωστόν, τα βάσανα είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής. Το ίδιο και η αγάπη. Εξού και είθισται όποιος αγαπάει, να βασανίζεται. Πού το θυμήθηκα, θα μου πείτε… Το εκστόμισε ο Φώτης Κουβέλης απευθυνόμενος στον Αντώνη Μανιτάκη κατά την προχθεσινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ.

Εξηγούμαι: μαθαίνω ότι οσονούπω ο Μανιτάκης ετοιμάζεται να παρουσιάσει σχέδιο για τη δημόσια διοίκηση. Εξού και στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή υποστήριξε ότι το θέμα δεν είναι πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε, αλλά αν αποδίδουν. Σημείωσε ακόμη ότι πρέπει να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια του δημοσίου υπαλλήλου. Οπως το έθεσε ολοκληρώνοντας την ομιλία του, «εδώ και χρόνια με βασανίζει το ζήτημα της ευέλικτης και αποδοτικής δημόσιας διοίκησης». Η επισήμανση δεν έμεινε αναπάντητη. Πληροφορούμαι ότι παρενέβη ο Φώτης Κουβέλης και είπε κάτι του τύπου «Αντώνη μου, αγαπάμε ό,τι μας βασανίζει…».

Μένω στην Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ, καθώς αίσθηση μου λένε ότι προκάλεσε η ομιλία ενός νέου στελέχους, του Γιώργου Πιέρρου. Αυτό επειδή ο εν λόγω εξηγούσε ότι τα κόμματα μπορούν και πρέπει να προσεγγίσουν με μοντέρνα μέσα τη νέα γενιά. Προς τούτο, έφερε ως παράδειγμα τον Νίκο Τσούκαλη, βουλευτή Αχαΐας της ΔΗΜΑΡ, ο οποίος είχε κάνει «αιρετική φωτογράφιση» σε περιοδικό της Πάτρας με κοινωνικό μήνυμα εναντίον του καπνίσματος. Η φωτογράφιση εκείνη, υποστήριξε ο Πιέρρος, έκανε ευρύτερα γνωστό τον Τσούκαλη στην τοπική κοινωνία της Πάτρας. «Εχω να σας πω μια λεπτομέρεια: καλή ήταν η φωτογράφιση, αλλά θέλω να καταμαρτυρήσω ότι ο Τσούκαλης εξακολουθεί να είναι φανατικός καπνιστής» φώναξε ο Κουβέλης.

Πήγε νωρίτερα

Στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καθιερώσει τη λεγόμενη «casual Friday». Πρόκειται για την Παρασκευή, ημέρα κατά την οποία τα στελέχη επιχειρήσεων μπορούν να πετάξουν το κοστούμι ή το ταγέρ και να εμφανιστούν με πιο χαλαρή αμφίεση. Σε ό,τι αφορά τις συσκέψεις στο υπουργείο Οικονομικών, αυτή η ημέρα είναι η Κυριακή. Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι ο Αδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε χθες το απόγευμα στη διυπουργική σύσκεψη στο γραφείο του Γιάννη Στουρνάρα φορώντας τζιν παντελόνι και αθλητικά παπούτσια. Χαλαρή αμφίεση είχε και ο Χάρης Θεοχάρης, ο οποίος αντί για σακάκι φορούσε δερμάτινο μπουφάν. Κρίνοντας από την ώρα προσέλευσης των συμμετεχόντων στη χθεσινοβραδινή σύσκεψη, πάντως, μάλλον και η διάθεση ήταν χαλαρή. Το υπογραμμίζω επειδή εμφανίστηκαν μεν όλοι στην ώρα τους, αλλά για κακή τους τύχη ο Αντώνης Σαμαράς είχε φθάσει νωρίτερα.

Για την ακρίβεια, ο Πρωθυπουργός έφθασε στον έκτο όροφο του κτιρίου της οδού Νίκης – συνοδευόμενος από τον Σταύρο Παπασταύρου – σχεδόν μία ώρα νωρίτερα από το προγραμματισμένο ραντεβού. Αυτό επειδή θεωρούσε ότι θα ήταν όλοι εκεί και θα έκαναν την απαιτούμενη προετοιμασία. Ομως, δεν βρήκε κανέναν. Τα γραφεία ήταν κλειδωμένα και δεν υπήρχε καν επιστάτης. Εξού και μου λένε ότι περίμενε υπομονετικά στο… ημίφως σε μια αίθουσα έξω από το γραφείο του Πάνου Τσακλόγλου. Εκεί τον εντόπισαν κάποιοι δημοσιογράφοι. Γύρω στις 17.30 (το ραντεβού ήταν στις 18.00) έφθασε η γραμματέας του Στουρνάρα. Ο Πρωθυπουργός πέρασε τότε στο υπουργικό γραφείο. Αλλά δεν χάρηκε καθόλου με την όλη αναμονή – χωρίς να σημαίνει ότι δυσανασχέτησε που οι άλλοι δεν έφτασαν νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα.

Το 1960 σε ένα βιβλίο

«Ποιος επιτέλους κυβερνά αυτόν τον τόπο;». Τη μνημειώδη φράση φέρεται να εκστόμισε αγανακτισμένος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν έμαθε για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη το 1963, όπου το παρακράτος είχε υποκαταστήσει σχεδόν ολοκληρωτικά το κράτος. Την αναφέρω επειδή από αυτήν εμπνεύστηκαν οι δημοσιογράφοι Κώστας Παπαϊωάννου και Μιχάλης Ιγνατίου για το νέο τους ομότιτλο βιβλίο (Εκδ. Λιβάνη) προκειμένου να αποτυπώσουν το κλίμα της εποχής. Το βιβλίο – στο οποίο παρουσιάζονται και αμερικανικά έγγραφα – ασχολείται με την πορεία του Καραμανλή προς την εξουσία, τις σχέσεις του ως πρωθυπουργού με το Παλάτι, τις συνθήκες που οδήγησαν στη νίκη της Ενωσης Κέντρου, τον ρόλο των στρατιωτικών και τον πανταχού παρόντα αμερικανικό παράγοντα. Παρουσιάζεται σήμερα το μεσημέρι (στις 12.00) στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20).

Η Ελλάδα και το G20

Σας έλεγα τις προάλλες ότι λόγω προετοιμασίας ενόψει της έλευσης της τρόικας ο Γιάννης Στουρνάρας δεν θα συμμετείχε στην υπουργική Σύνοδο του G20 που θα γινόταν στην Αυστραλία. Αντ’ αυτού στο Σίδνεϊ – εκπροσωπώντας το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης μαζί με τον Μάριο Ντράγκι και τον Ολι Ρεν – βρέθηκε η γενική γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Χριστίνα Παπακωνσταντίνου. Η εν λόγω συναντήθηκε με την Κριστίν Λαγκάρντ, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον Πιερ Μοσκοβισί και άλλους. Μου λένε ότι όλοι οι ξένοι αξιωματούχοι είχαν έναν καλό λόγο να πουν για την Ελλάδα, ενώ έκαναν θετικά σχόλια τόσο για τον Αντώνη Σαμαρά όσο και για τον Γιάννη Στουρνάρα.

Μιλώντας για τον Στουρνάρα, η απουσία του από το Σίδνεϊ δεν πέρασε απαρατήρητη. Πληροφορούμαι ότι ο αυστραλός πρωθυπουργός Τόνι Αμποτ είπε τα καλύτερα για τον υπουργό Οικονομικών, ενώ εκμυστηρεύθηκε στην Παπακωνσταντίνου ότι θέλει σύντομα να τον συναντήσει. Σημειώνω ότι ο Αυστραλός υπήρξε συμφοιτητής του Στουρνάρα στην Οξφόρδη στις αρχές της δεκαετίας του 1980.