[Αγιογραφίες] Ματς

ΔΕΝ υπάρχουν συνθήκες πιο αντίξοες από αυτές που αντιμετωπίζουν οι πολιτευόμενοι στις αυτοδιοικητικές του 2014. Μπροστά τους έχουν μια ατμόσφαιρα θολή που κρύβει ένα τοπίο με ασαφή μορφολογία, όταν δεν έχει τρύπες ή νάρκες. Πορεύονται προς τα εμπρός χωρίς όμως να ξέρουν τι γίνεται ούτε πίσω ούτε πλάι τους, αφού οι μέχρι χθες συμπολεμιστές τους δεν το έχουν σε τίποτα να τους πυροβολήσουν πισώπλατα.

ΠΟΥΘΕΝΑ δεν ισχύει η περιγραφή αυτή περισσότερο από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Θα ήταν το φέουδο του Παναγιώτη Ψωμιάδη για χίλια – που λένε – χρόνια. Αλλά τον έφαγαν οι δίκες. Το κενό ήθελαν πολλοί να το γεμίσουν από εδώ κι από εκεί. Αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο. Πολλοί θεωρούσαν «γκανιάν» τον Μάρκο Μπόλαρη. Αλλοι τόσοι όμως τον κόβουν. Τον ήθελαν οι τσιπραίοι αλλά τον μπλόκαραν, πριν καν το όνομά του βγει στον αφρό της Κουμουνδούρου, οι λαφαζάνηδες. Τελικά είχαμε κομπρoμί, καθώς επελέγη η βουλευτής Δέσποινα Χαραλαμπίδου που είναι άχρωμη και άοσμη, αλλά είναι και κλίματος Αριστερής Πλατφόρμας. Δεν κερδίζει, αλλά το ζητούμενο ήταν να κρατηθούν οι ισορροπίες – για να γίνουν μαντάρα με τον Βουδούρη. Τον Μπόλαρη τον ήθελε μετά η ΔΗΜΑΡ, η οποία παζαρεύει κοινή υποψηφιότητα με το ΠαΣοΚ που όμως –  χραπ! – τον έκοψε. Δεν τους την έκανε από βουλευτής στις κρίσιμες ψηφοφορίες για να τον δουν να βγαίνει περιφερειάρχης στη Μακεδονία.

ΠΑΜΕ τώρα από την άλλη πλευρά. Εδώ είχαμε το προνουντσιαμέντο Τζιτζικώστα που αγνόησε την κομματική πειθαρχία και τα ‘σπασε με τη ΝΔ, υπολογίζοντας στο να εκφράσει αυτός το ορφανό – μετά τις αθρόες συλλήψεις χρυσαυγιτών – ακροδεξιό ρεύμα. Αυτό είναι το πλάνο του με ολίγη από στήριξη Μπουτάρη – άλλη μια ένδειξη του πόσο απρόβλεπτη και σαθρή είναι η κατάσταση. Σε αυτό το τοπίο έχει μπει ο Γιάννης Ιωαννίδης. Ως κόουτς του μπάσκετ, ο «ξανθός» έχει μπει σε πολλά φλεγόμενα γήπεδα κι έχει πατήσει σε πολλά εχθρικά παρκέ εκτός έδρας. Αρα δεν έχει θέμα ψυχολογίας – μαχητής είναι. Ακόμη περισσότερο: ο Ιωαννίδης έχει κάθε λόγο να νιώθει άνεση σε μια εκλογική μάχη στη Μακεδονία. Πρέπει όμως να ανταποκριθεί σε τρία ζητούμενα:

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ πρώτο: η ψυχική επανένωση της ΝΔ Μακεδονίας, με τρόπο που να απομονωθεί ο Τζιτζικώστας. Την επιχειρεί ήδη ο Ιωαννίδης, συναντώντας τον Καραμανλή. Η κίνηση είναι καλή γιατί ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει πολικός αστέρας του γαλάζιου Βορρά. Η αλήθεια είναι ότι μετά τις πλαστές πινακίδες του Λιάπη και τη δικαστική περιπέτεια του Φιλιππίδη οι καραμανλικοί έχουν κατεβάσει τους τόνους και εμφανίζονται να θέλουν να βοηθήσουν τη ΝΔ. Αρα έχουμε καλό τάιμινγκ, αν και ο Καραμανλής ανταποκρίνεται συνήθως στις απαιτήσεις του κομματικού πατριωτισμού.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ δεύτερο: καθότι εκρηκτικός χαρακτήρας, ο Ιωαννίδης πρέπει να αποφύγει να πολωθεί με διάφορες τοπικές ομάδες ασχέτως πολιτικής – ας πούμε τους παοκτζήδες. Με την Εκκλησία τα πήγαινε και τα πάει καλά – άλλωστε μόνο ξένος δεν είναι στο Αγιον Ορος όπου πήγε με τον Πρωθυπουργό.

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ τρίτο: να διαμορφώσει ο Ιωαννίδης μια πειστική αυτοδιοικητική ατζέντα. Είναι προφανές ότι οι εκλογές σε δήμους και περιφέρειες απαιτούν το προφίλ ενός ανθρώπου που έχει σχέση με το σπορ της Αυτοδιοίκησης και δεν είναι αλεξιπτωτιστής που πέφτει από το αεροπλάνο της κεντρικής πολιτικής. Και εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

ΤΟ συμπέρασμα είναι ότι ο Ιωαννίδης «έχει αγώνα». Τουλάχιστον ξέρει από τέτοια.