[Προεκτάσεις] Μισόλογα

Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες στην υπόθεση των μη κυβερνητικών οργανώσεων που χρηματοδοτούσε το υπουργείο Εξωτερικών; Αν πιστέψουμε τον σημερινό κάτοχο του αξιώματος, «σε αυτές τις υποθέσεις υπάρχουν πάντα πολιτικές ευθύνες» («ΤΑ ΝΕΑ», 19-2-2014). Αλλά στη συνέχεια διευκρίνισε ότι δεν εννοούσε τον Γ. Παπανδρέου και τους υφυπουργούς του. Δηλαδή υπάρχουν πολιτικές ευθύνες, αλλά δεν τις έχουν πολιτικοί.

Η δημόσια διαχείριση του θέματος των ΜΚΟ εκ μέρους των πολιτικών που θήτευσαν ώς τώρα στο υπουργείο Εξωτερικών θυμίζει περισσότερο άσκηση ισορροπιών μεταξύ τους, παρά συμβολή στη διαλεύκανσή του. «Το θέμα είναι ποιος χρηματοδοτούσε όλους αυτούς τους τύπους» είπε στον Βήμα FM ο Θ. Πάγκαλος. Ελα ντε, ποιος; Εν πάση περιπτώσει, έτσι είναι η πολιτική.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως υπάρχει και τρίτος παίκτης, και αυτός είναι η Δικαιοσύνη, που ήδη έβγαλε στη σέντρα ένα συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο υπέγραφε τα κονδύλια που έπαιρνε μια συγκεκριμένη ΜΚΟ για να βγάλει νάρκες στη Βοσνία και αλλού, ενώ είναι αμφίβολο αν έβγαζε έστω και παντζάρια στον Μαραθώνα.

Φυσικά, ο δικαστικός δρόμος μέχρι να αποδοθούν ποινικές ευθύνες είναι μακρύς. Το γεγονός ότι ερευνάται ή παραπέμπεται κάποιος, δεν σημαίνει ότι θα κηρυχθεί και ένοχος. Θέμα όμως με τη χρηματοδότηση αυτών των οργανώσεων υπάρχει. Και το λιγότερο, περιμένει κανείς από τις διαχρονικές πολιτικές ηγεσίες να είναι περισσότερο σαφείς στην ουσία και όχι να διαχειρίζονται το προφίλ τους.

Διαβάζει κάποιος στην ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του Γ. Παπανδρέου ότι «την περίοδο κατά την οποία ηγείτο του υπουργείου Εξωτερικών, με δική του πρωτοβουλία, τέθηκε τέλος στο καθεστώς που αξιολογούσε τις ΜΚΟ χωρίς καθορισμένα κριτήρια και ανοιχτές διαδικασίες και προωθήθηκε συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διέπει έκτοτε τις ΜΚΟ». Και καταλαβαίνει ότι κρεμάει στο τσιγκέλι τον Ρόντο – αλλά και τους προκατόχους του υπουργούς. Ομως ο Ρόντος είπε στο «Εθνος» ότι «ακολούθησε πιστά τη διαδικασία», αλλά «το θεσμικό πλαίσιο ήταν προβληματικό και ελλιπές» και ότι ο ίδιος «επανειλημμένα είχε θέσει θέμα αλλαγής του… χωρίς να βρει ανταπόκριση». Θα μας τρελάνει!

Συμπέρασμα; Οσα ακούστηκαν εσχάτως για τις ΜΚΟ είναι μισόλογα και μισές αλήθειες. Και το κακό για όσους τα λένε είναι ότι, όπως έγραψε κάποιος σ’ έναν τοίχο, «το πρόβλημα με τη μισή αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι έχουν την τάση να πιστεύουν τη λάθος μισή».