[Προεκτάσεις] Φούμαρα

2 λεπτά
Τη στιγμή που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έλεγε στην Αθήνα ότι «στο εξάμηνο βγαίνουμε από το Μνημόνιο», στις Βρυξέλλες ο υπουργός Οικονομικών έβλεπε τον ουρανό σφοντύλι. Ο επικεφαλής του Eurogroup και ο αρμόδιος επίτροπος αποσαφήνισαν ότι για να βγει η Ελλάδα στις αγορές θα χρειαστεί τη συγκατάθεση της τρόικας. Και για να συμβεί αυτό υπάρχει δρόμος.
Προφανώς οι σαπουνόφουσκες «διώξτε τώρα την τρόικα» δεν περνούν τις κλειστές πόρτες των συνεδριάσεων, όπου τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους και κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει κανέναν. Σε αυτό το πλαίσιο ανεδείχθη ξανά ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται πάντα εν κινδύνω.
– Το χρέος ονομαστικά είναι στα 320 δισ. ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ στο εξωφρενικό 174%, δηλαδή δεν είναι βιώσιμο, ενώ η σχετική συζήτηση – όταν αρχίσει – δεν θα πάει πέρα από τη διερεύνηση νέας επιμήκυνσης και την ελαφρά μείωση των ήδη χαμηλών επιτοκίων. Κανένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα αποδεχθεί πρόταση καμιάς κυβέρνησης για κούρεμα.
– Το έλλειμμα περιορίστηκε αποκλειστικά χάρη στη λιτότητα εις βάρος των αδυνάμων, ενώ για το διαβόητο πρωτογενές πλεόνασμα και τη βιωσιμότητά του κανείς δεν παίρνει όρκο αν δεν μιλήσει η Eurostat στα τέλη Απριλίου.
– Κατά τα λοιπά, η ανεργία πλησιάζει προς το 30%, η βιομηχανική παραγωγή διαρκώς μειώνεται, η δυνατότητα επιστροφής σε θετικό δείκτη ανάπτυξης εντός του 2014 αμφισβητείται – από τον ΟΟΣΑ -, οι μεταρρυθμίσεις καρκινοβατούν και η πολιτική σταθερότητα τρίζει.
Μπορεί αυτή η οικονομία να βγει στις αγορές ή να επιβιώσει χωρίς νέο δάνειο, άρα χωρίς νέο Μνημόνιο; Είναι η Ελλάδα χώρα που μπορεί χωρίς αυστηρή επιτήρηση εφεξής να εκσυγχρονίσει το κράτος και την οικονομία της ή να εξασφαλίσει δημοσιονομικά την παραμονή της στο ευρώ;
Ενδεχομένως μπορεί. Χρειάζεται όμως χρόνο και επιμονή στην ίδια πολιτική, αλλά με διαφορετικά μέσα. Hτοι με κοινωνική δικαιοσύνη, που σημαίνει φορολόγηση του πλούτου. Με αποτελεσματικότητα, που σημαίνει καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Με σχέδιο, που σημαίνει ανάπτυξη για να υπάρχει φορολογητέα ύλη. Oσο για την ευημερία αργεί ακόμη. Προέχει η σωτηρία και γι’ αυτό χρειάζονται νέα δανεικά.
Αυτά κανένα κόμμα δεν θα τα πει οδεύοντας προς τις ευρωεκλογές. Αντίθετα θα πουλάνε φούμαρα. Και όπως έλεγε ο άγγλος ποιητής Ουίλιαμ Ουόλς (1662 – 1708): «Μπορώ να αντέξω την απελπισία μου, αλλά όχι και την ελπίδα των άλλων».














