[Κιόσκι] Γάμος για όλους

Στις ερωτικές ιστορίες οι πρωταγωνιστές είναι συνήθως πάνω από δύο. Αν και δεν έχουν το ίδιο βάρος, τα πρόσωπα στην περίπτωση της Γαλλίας είναι τέσσερα: ο πρόεδρος, η προδομένη σύντροφος που νοσηλεύεται, η κρυφή ερωμένη που σιωπά και ο πρώην σύζυγος της κρυφής ερωμένης που κάποτε είχε γράψει ένα βιβλίο για να δημοσιοποιήσει τον προσωπικό του πόνο ως θύμα μοιχείας.  

Σε αυτήν την ιστορία, μπορεί να δει κανείς ένα γνήσιο γαλλικό ψυχόδραμα ή απλώς ένα ριάλιτι σόου. Μπορεί να καταδυθεί στα άδυτα της Ιστορίας, όπως έκανε η Γκάρντιαν, για να ανακαλύψει ότι κάποτε ένας γάλλος πρόεδρος, ο Φελίξ Φορ, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο Μέγαρο των Ηλυσίων από αποπληξία, την οποία υπέστη στη διάρκεια συνουσίας με εκείνη που έμελλε να γίνει η πιο διάσημη από τις μαιτρέσες του ακριβώς λόγω του θανατηφόρου σεξ. Η βρετανική εφημερίδα θυμήθηκε, επίσης, τη διαφημιστική εκστρατεία ενός από τα πιο δημοφιλή γαλλικά σάιτ γνωριμιών για παντρεμένους. Πρωταγωνιστές της καμπάνιας έγιναν άθελά τους σχεδόν όλοι οι πρόεδροι της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. «Τι τους συνδέει;» ήταν το σλόγκαν που έκλεινε το μάτι στους Γάλλους.

Ολα αυτά, όμως, λειτουργούν κάπως αποπροσανατολιστικά. Και δεν απαντούν σε ένα ερώτημα: γιατί ο γάλλος πρόεδρος έπεσε θύμα της κουτσομπολίστικης μανίας του Κλόουζερ ενώ την είχαν γλιτώσει όλοι οι προκάτοχοί του; Η απάντηση βρίσκεται σε δύο πληροφορίες. Η μία είναι ότι η Βαλερί Τριερβελέρ ενημερώθηκε από τον ίδιο τον Φρανσουά Ολάντ για τις φωτογραφίες μία ημέρα πριν από τη δημοσίευσή τους και προχώρησε σε κάτι που μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη κατανόησης ή ως αποτέλεσμα του ένστικτου αυτοσυντήρησης: προθυμοποιήθηκε να τον συγχωρέσει. Η δεύτερη πληροφορία βρίσκεται στη μελίρρυτη επιστολή του Ταχάρ Μπεν Τζελούν προς την Τριερβελέρ με την οποία στο τέλος την καλεί να μαζέψει τις βαλίτσες της. Κάποια στιγμή, ο μαροκινός συγγραφέας δεν είχε διακρίνει στο πρόσωπο της φίλης του μόνο απέραντη ευτυχία αλλά και μια ελαφρά ανησυχία.
«Ο γάμος», τον είχε διαβεβαιώσει εκείνη, «δεν είναι τα πάντα».

Αλλά, όπως φαίνεται, είναι. Ο Ολάντ δεν θα είχε καταλήξει στο εξώφυλλο του περιοδικού και δεν θα πρωταγωνιστούσε σε κανένα ψυχόδραμα (ή ριάλιτι), ενώ η Τριερβελέρ δεν θα είχε καταλήξει στο νοσοκομείο διαλυμένη αφού προηγουμένως είχε επιχειρήσει μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση. Εκείνος θα είχε αποφύγει την έκθεση και εκείνη τη μοίρα των ανύπαντρων κοριτσιών που βρέθηκαν στον δρόμο από τη μία ημέρα στην άλλη. Η προεδρική «απιστία» επικαιροποιεί το σύνθημα «Γάμος για όλους». Στη Γαλλία του 2013 δεν αφορά μόνο τους ομοφυλόφιλους. Αφορά τον ίδιο της τον πρόεδρο και μια γυναίκα που δεν το λέει, αλλά διψάει για εξασφάλιση.