[Ιστορίες] Χωρίς απόγνωση

Το πρώτο υπουργείο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1981 από τον Μιτεράν. Συνέχισε να υφίσταται ως χαρτοφυλάκιο μέχρι το 2007, οπότε εξελέγη πρόεδρος ο Σαρκοζί. Αμέσως μετά την εκλογή του, τον Μάιο του 2012, ο Φρανσουά Ολάντ το αποκατέστησε τοποθετώντας επικεφαλής τη Νατζάτ Βαλό-Μπελκασέμ. Παράλληλα, ο Σοσιαλιστής πρόεδρος της Γαλλίας τοποθέτησε σε όλα τα άλλα υπουργεία έναν ανώτατο λειτουργό αρμόδιο για θέματα ισότητας. Και τον περασμένο Ιανουάριο ίδρυσε το Ανώτατο Συμβούλιο για την Ισότητα Ανάμεσα στις Γυναίκες και τους Ανδρες, έναν ενιαίο συμβουλευτικό θεσμό.

Βρεθήκαμε στα γραφεία του την περασμένη Παρασκευή, μια μικρή ομάδα δημοσιογράφων, προσκεκλημένοι του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών. Είδαμε νέα πρόσωπα, πάθος και όρεξη για δουλειά – μπορεί το γαλλικό Δημόσιο να είναι υπερμέγεθες, αλλά οι συγκρίσεις με το ελληνικό σταματούν κάπου εδώ. Μεταξύ άλλων, η νεότατη υπεύθυνη Τύπου και ο νεότατος γενικός γραμματέας μας είπαν πως έχουν εισηγηθεί το «πάστρεμα» ενός νόμου από τη δεκαετία του ’70 που ορίζει πως «μια έγκυος γυναίκα σε κατάσταση απόγνωσης μπορεί να ζητήσει να υποβληθεί σε άμβλωση». Με δεδομένη την ανάδυση στη Γαλλία μιας Δεξιάς με υπερσυντηρητικά αντανακλαστικά και όρεξη για πόλεμο, κρίθηκε απαραίτητο να φύγει εκείνο το «σε κατάσταση απόγνωσης» που μπορεί να δώσει στον γιατρό το δικαίωμα να ζητήσει εξηγήσεις και να βάλει τη γυναίκα σε θέση «απολογουμένης». Το Ανώτατο Συμβούλιο προτείνει να αντικατασταθεί η επίμαχη φράση με την απλούστερη «μια έγκυος που επιθυμεί να διακόψει την κύησή της μπορεί να υποβληθεί σε άμβλωση». Παράλληλα, πέτυχε τη δημιουργία ενός επίσημου ιστότοπου με θέμα τις αμβλώσεις. Ολα αυτά ενόσω στην Ισπανία η συντηρητική κυβέρνηση Ραχόι ποινικοποιεί εκ νέου τις αμβλώσεις, ακυρώνοντας ακόμα ένα προοδευτικό βήμα της προηγούμενης σοσιαλιστικής κυβέρνησης.

Λένε πως οι ιδεολογίες έχουν πεθάνει, πως οι διαφορές μεταξύ συντηρητικών και σοσιαλιστών έχουν εκμηδενιστεί. Πάντως, η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Γαλλίας έχει ήδη περάσει νόμο που δίνει δικαίωμα γάμου σε όλους, προωθεί νόμο που ποινικοποιεί την αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών προσφέροντας παράλληλα διέξοδο σε όσες ιερόδουλες το επιθυμούν και κάνει τα γυναικεία δικαιώματα σημαία της. Μπορεί η οικονομική κρίση και μια κάποια απουσία χαρίσματος να «φάνε» τελικά τον Φρανσουά Ολάντ, αλλά το έργο που κάνει σε δύσκολα κοινωνικά θέματα μάλλον θα του εξασφαλίσει μια θέση στην Ιστορία.