[Προβολείς] Αθώοι και ένοχοι

Εγώ πια δεν είμαι άνθρωπος. Είμαι ένα inbox πήχτρα στα υβρεολόγια και στις τελεσίδικες αποφάσεις. Ευχαριστώ πολύ, παιδιά μου, που με εφοδιάζετε  με επιχειρήματα, με αφίσες και με κατεβατά ότι είναι άδικη και αστοιχείωτη η δίωξη των δύο ανωνύμων για τους τρεις επώνυμους θανάτους της Marfin. Προσωπικά δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να μη σας πιστέψω. Προφανώς εσείς ξέρετε καλύτερα ποιος ήταν και ποιος δεν ήταν ο ψήστης τριών ανθρώπων και ενός οικοδομικού τετραγώνου, οπότε γιατί να το κουράζουμε άλλο; Σάμπως κι εγώ για το ίδιο πράγμα δεν κόπτομαι τόσα χρόνια και το ίδιο ακριβώς με σας δεν επιθυμώ και δεν επιδιώκω; Να οδηγηθούν αμέσως στη Δικαιοσύνη οι «πραγματικοί», να δικαστούν και να τιμωρηθούν κατά πώς τους αξίζει, να μην τα φορτώσουμε όλα στην καμπούρα του πάσα ένα άσχετου ο οποίος εκείνη την ώρα χάζευε ενδεχομένως στην Ομόνοια με το πουκάμισό του φορεμένο ανάποδα και με το κράνος παραμάσχαλα αντί να βρίσκεται στη Σταδίου στητός με τη φουστανελίτσα του και με το στουπί στο χέρι.  Στουπί στουπιού μάτι δεν βγάζει, λέει μια παροιμία, αλλά εγώ όλα αυτά τ’ ακούω βερεσέ γιατί κατά βάθος έχω μια παραξενιά.  Αναβολή στην αναβολή, αν δεν δω κι αν δεν ακούσω, δεν μπορώ επ’ ουδενί να προδικάσω.